نسبت تجاوز و مسئولیت دولت در پرتو اساسنامه دیوان کیفری بین المللی.
نسبت تجاوز و مسئولیت دولت در پرتو اساسنامه دیوان کیفری بین المللی.
علیرضا افضلی1 هادی مسعودی فر2
1) گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه ازاد اسلامی، مشهد، ایران.
2) گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه ازاد اسلامی، مشهد، ایران.
کد IOI مقاله
:
XEHC-HFGZK
محل انتشار :
همایش ملی روانشناسی جرم(cpsypishtazanac.ir)
چکیده :
چکیده:
فعل تجاوز از سوی مقامات دولتی در حین انجام وظیفه یا در هنگام بروز مخاصمات مسلحانه می تواند ضمن تحقق مسئولیت کیفری برای فرد، مسئولیت کیفری بین المللی دولت را که بر نیروی خود کنترل موثر دارد به همراه داشته باشد. اما انچه که در این میان می تواند به عنوان مانعی جهت رسیدگی قضائی بر علیه دولت مسئول مطرح باشد، اعمال شرط رضایت از سوی طرفین اتهام تجاوزاست که گویی دیوان بین المللی کیفری را به مرحله ای از ناکارامدی جهت کنترل یا پیشگیری از نقض یک قاعده امره بین المللی رسانیده است. از این رو ضرورت دارد تا با طرح نظریات جدید ضرورت اعمال شرط رضایت از سوی دیوان را کاهش داد. از این رو در این پژوهش که به روش مطالعات کتابخانه ای همراه با تحلیل زمینه ای صورت پذیرفته است، ضمن بهره مندی از استدلال قیاسی مشخص گردید که توسل بر معیار نقض مجدانه قواعد امره بین المللی توسط دولت متجاوز می تواند به عنوان یکی از روش های مناسب جهت کم رنگ نمودن شرط رضایت برای دیوان بین المللی کیفری مطرح باشد. همچنین نمایان شده است که عنصر پی در پی بودن رفتار ناقض قواعد امره بین المللی به عنوان مولفه ای مناسب جهت شناسایی نقض مجدانه قوانین مورد پذیرش نظام بین الملل است. از سوی دیگر نظریه شخصیت ثانویه می تواند به طور دقیق قابلیت انتساب فعل مجرمانه را از شخص به دولت منتقل نموده و امکان دادرسی کیفری بین المللی را فراهم اورد.
کلمات کلیدی : تجاوز مخاصمات مسلحانه مسئولیت کیفری دیوان کیفری بین المللی قابلیت انتساب