خود استعلایی مفهومی در روانشناسی وجودی و آثار آن

خود استعلایی مفهومی در روانشناسی وجودی و آثار آن

حسین مریانجیان1

1) دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی از دانشگاه خوارزمی تهران

کد IOI مقاله : XEHZ-KCZGF
محل انتشار : همایش ملی روانشناسی وجودی و حکمت اسلامی (ispsypishtazanac.ir)
چکیده :
    چکیده مقدمه: خود استعلایی یک مفهوم وجودی است که فراروی از خود، پیشی گرفتن از محدودیت ها و دستیابی به حالت های بالاتر از اگاهی را در بر می گیرد.و یک جنبه ضروری از رشد است که به افراد این امکان را می دهد تا با چیزی بزرگتر از خودشان ارتباط برقرار کنند. در این مقاله، مفهوم خود استعلایی از دیدگاه های متفاوت روانشناسی بررسی شده است و از آثار و پیامد های نیز صحبت به میان آمده است. روش تحقیق: روش کار پژوهش حاضر روش کتابخانه ای است و روش کتابخانه ای، یک فرآیند گام به گام جهت جمع‌آوری اطلاعات از منابع موجود می باشد و با این روش ما ادبیات مربوط خود استعلایی را مرور کرده ایم نتیجه گیری: خود استعلایی به عنوان یک مسیر برای رشد شخصی و بهبود زندگی فردی در نظر گرفته می شود همچنین خوداستعلایی با نتایج روانشناختی مثبت مانند افزایش رفاه، ذهن اگاهی و احساسات مثبت همراه است. و باعث می شود معنویت و ظرفیت تجربه ارتباط با دیگران و محیط زیست در فرد افزایش یابد.. به طور کلی، خود استعلایی مفهومی است که اهمیت حرکت فراتر از منافع شخصی و ارتباط با چیزی بزرگتر از خود را برجسته می کند

کلمات کلیدی : واژگان كليدي خود استعلایی فراروی از خود تعالی روانشناسی وجودی