بررسی رابطه علی میان انتظارات زناشویی و طلاق عاطفی با میانجیگری درماندگی روانشناختی زوجین شهرشیراز

فریبا تابع بردبار¹ معصومه اسماعیلی² زینب موسوی منفرد³

1) دانشیار دانشگاه پیام نور شیراز
2) مربی دانشگاه پیام نور استهبان
3) کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور شیراز

کد IOI مقاله : XEZE-FKKZH
محل انتشار : ششمین کنفرانس ملی روانشناسی (علم زندگی)(lifeconf.ir/1st)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه علی میان انتظارات زناشویی و طلاق عاطفی با میانجیگری درماندگی روانشناختی زوجین شهر شیراز می¬باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرشیراز می باشد که نمونه پژوهش در فاصله زمانی دی ماه 98 تا دی ماه 99 تعداد 200 نفر بصورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه¬گیری شامل پرسشنامه انتظارات زناشویی امیدوار و همکاران (1386)¬، پرسشنامه طلاق عاطفی محمدی و همکاران (1394) و پرسشنامه درماندگی روانشناختی از توسط لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵) می¬باشد. تجزیه و تحلیل داده¬ها توسط نرم¬افزار Amos , Spss و با آمار توصیفی(میانگین، انحراف معیار) و استنباطی(مدل معادلات ساختاری) انجام گرفته است. از آنجا که اثر مستقیم انتظارات زناشویی بر طلاق عاطفی معنادار است. و اثر غیرمستقیم آن معنادار نمی¬باشد نتایج پژوهش نشان دادند که درماندگی روانشناختی به عنوان یک متغیر واسطه¬ای در رابطه میان انتظارات زناشویی با طلاق عاطفی تاثیر ندارد. و مدل ما یک مدل میانجی نمی باشد.

کلمات کلیدی : انتظارات زناشویی طلاق عاطفی درماندگی روانشناختی