مدل بهینه سازی مکانیابی و تخصیص برای ایستگاههای خدمات اورژانس در شرایط بحران
مدل بهینه سازی مکانیابی و تخصیص برای ایستگاههای خدمات اورژانس در شرایط بحران
جابر قزلباش1 محمدمهدی ارشادی2 فاطمه صادقی3 سید حمیدرضا شهابی حقیقی4
1) کارشناسی ارشد مهندسی سیستمهای سلامت دانشکده مهندسی سیستمها و مدیریت، دانشگاه امیرکبیر
2) کارشناسی ارشد مهندسی سیستمهای سلامت دانشکده مهندسی سیستمها و مدیریت، دانشگاه امیرکبیر،
3) کارشناسی ارشد مهندسی سیستمهای سلامت دانشکده مهندسی سیستمها و مدیریت، دانشگاه امیرکبیر
4) عضو هیئتعلمی دانشگاه امیرکبیر
کد IOI مقاله
:
XFAH-HEAGF
محل انتشار :
کنفرانس ملی پدافند غیرعامل و توسعه پایدار(pdfconf.ir)
چکیده :
متأسفانه بخشی از زندگی، به دلیل مخاطرات پیشبینینشده و ناگهانی نیازمند امدادرسانیهای بهموقع و اورژانسی هست. بنابراین بسیار ضروری و مهم است که یک سیستم برنامهریزیشده و اثربخش در جهت پاسخ به نیازهای اورژانسی داشته باشیم بهنحویکه بتوان، بهطور مؤثر و بهموقع، نقش امدادرسانی در شرایط بحران را ایفا نمود. مسئله مکانیابی و تخصیص خدمات اورژانسی یا EMS ، در میان مکانهای بالقوهای که میتوانند خدمات را بهصورت اثربخش و کارا در نقاط تقاضا ارائه دهند، مطرح هست. بهینهسازی در مکانیابی و تخصیص این تسهیلاتی، یک وظیفه مهم در میزان پاسخدهی به تقاضا در شرایط محدودیت منابع و بحرانی هست. در این مطالعه یک مدل برنامهریزی عدد صحیح ارائهشده که باهدف کمینهسازی کل هزینههای سیستم در شرایط بحران سعی برآن دارد که با ارزیابی ریسکهای بالقوه در مورد مکانیابی ایستگاههای خدماتدهی و نوع ایستگاهها و مناطقی که هر ایستگاه بایستی پوشش دهد تحت یک سری از محدودیتهای سرویسدهی ، تصمیمگیری بهینهای را به عمل آورد. همچنین این مدل میتواند در مدتزمان بسیار کوتاهی به جواب بهینه برسد، حتی در مورد مسائل با ابعاد بزرگ، مثلاً وقتیکه 130 ناحیه تقاضا داشته باشیم. مدل ارائهشده از عملکرد بالایی برخوردار هست.
کلمات کلیدی : مسئله مکانیابی مدیریت بحران تخصیص منابع برنامهریزی عدد صحیح بهینهسازی