بررسی تطبیقی عناصر جرم اهانت به مقدسات در حقوق ایران و فقه فریقین
بررسی تطبیقی عناصر جرم اهانت به مقدسات در حقوق ایران و فقه فریقین
سجاد جعفری1 حسین امجدی2
1) دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی.اداره کل پزشکی قانونی خراسان شمالی. بجنورد. ایران
2) دانشجوی کارشناسی حقوق. اداره کل پزشکی قانونی خراسان شمالی. بجنورد. ایران
کد IOI مقاله
:
XFZH-HHDHC
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/3rd)
چکیده :
گسترش دین اسلام ، و افزایش پیروان این دین آسمانی در جوامع امروزی ، سبب شده تا پیروان مکتب سکولاریسم و دین گریزی ، که آموزه های دین مبین اسلام را با منافع خود شخصی خود در تضاد می بینند ، به شیوه های مختلف مانع این گسترش شده و به نوعی تمام تلاش خود را برای بدبین کردن دید مردم جهان نسبت به این دین آسمانی ، به کار ببندند. یکی از شیوه های رایج بین این دسته که در سال های اخیر نیز گسترش زیادی پیدا کرده است ، اهانت به مقدسات مذهبی این دین می باشد . از همین رو قانون گذار ما نیز در مواد 262 و 513 قانون مجازات اسلامی برای جلوگیری از این عمل زشت که احساسات مذهبی پیروان این دین آسمانی را خدشه دار می کند ، اقدام به جرم انگاری جرم مذکور نموده است . اما اجمالاتی که در این مواد قانونی وجود داشت و همچنین ماهیت فقهی که جرم مذکور دارد ، محقق را بر این داشت تا مقاله ای را تدوین کند که در آن به تبیین عناصر جرم اهانت به مقدسات مذهبی در حقوق موضوعه و تطبیق آن با فقه دو مذهب بزرگ اسلام ، پرداخته شده باشد .
کلمات کلیدی : اهانت مقدسات فقه قانون