مطالعه و تحلیلی بر رابطه بیماری صرع بر اختلالات شخصیتی و رفتاری

مطالعه و تحلیلی بر رابطه بیماری صرع بر اختلالات شخصیتی و رفتاری

فاطمه رحیمی1

1) کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه گرمسار، سمنان، ایران،

کد IOI مقاله : XFZH-HHFFD
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/3rd)
چکیده :
    حدود ۶۵ میلیون نفر در سراسر جهان به بیماری صرع مبتلا هستند و بر اساس آمار‌ها یک نفر از هر ۱۰۰ نفر با این بیماری دست و پنجه نرم می‌کند. این بیماری در سنین مختلف بروز می‌کند، ولی کودکان و سالمندان بیشتر در معرض خطر ابتلا به آن قرار دارند، یعنی دو گروه سنی که قادر به مراقبت و پرستاری از خود نیستند و به کمک اطرافیان نیاز دارند. بنابراین، در چنین مواقعی لازم است که اطرافیان فرد مبتلا سطح آگاهی خود از بیماری بالا ببرند تا بتوانند به‌شکل مؤثر‌تری از عزیزان خود مراقبت و حفاظت کنند. صرع یا Epilepsy نوعی اختلال مزمن سیستم عصبی مرکزی است که سبب تشنج‌های غیرمترقبه و مکرر می‌شود. این تشنج‌ها حاصل فعالیت الکتریکی شدید، ناگهانی و غیر‌معمول مغز هستند و به دو دسته عمده طبقه‌بندی می‌شوند: تشنج‌های عمومی (منتشر) که کل مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهند تشنج‌های کانونی یا جزئی (غیر‌منتشر) که فقط روی یک قسمت از مغز اثر می‌گذارند. تشخیص تشنج خفیف ممکن است دشوار باشد. چرا‌که تنها چند ثانیه طول می‌کشد و در طی آن بیمار از وجود آن آگاه نمی‌شود. اما تشنج‌های شدیدتر می‌توانند باعث ایجاد اسپاسم و انقباض عضلانی غیرقابل‌کنترل شوند و از چند ثانیه تا چند دقیقه دوام بیاورند. در طی یک تشنج شدید، برخی افراد دچار گیجی می‌شوند یا هوشیاری خود را از دست می‌دهند و ممکن است پس از به‌هوش آمدن، خاطره‌ای از وقوع تشنج نداشته باشند. صرع يكي از بيماري هاي اصلي سيستم عصبي انسان است. افراد مبتلا به صرع در معرض مجموعه اي از اختلالات رواني قرار مي گيرند. عوامل روانشناختي در تشديد يا درمان صرع نقش مهمي را ايفاء مي كنند. گام اول در درمان صرع دارو درماني است. بيشترين درمان هاي روانشناختي با هدف بهبود بهزيستي رواني و كنترل تشنج است. رويكردهاي رفتاري، درمان شناختي –رفتاري، مداخلات روان –جسم و پذيرش و تعهد درماني به صورت گسترده اي براي درمان صرع كاربرد دارد. پيامدهاي رواني –اجتماعي از قبيل نگرش منفي عمومي نسبت به صرع و مشكلات در استيگما، روابط خانوادگي، كيفيت زندگي، ازدواج و ويژگي هاي شخصيتي (مانند: استرس، اضطراب، افسردگي، فرايندهاي شناختي و نظريه ذهن) معمولاً با صرع در ارتباطند. اين نقاط به نقش كليدي درمان هاي روانشناختي در كنار درمان مرسوم پرداخته است. شیوع اختلالات روانپزشکی و رفتاری در بیماران مبتلا به صرع مزمن بالا بوده و اختلالات شخصیت در مطالعات مختلف در این بیماران بین 4 تا 38% گزارش شده است. وجود اختلالات شخصیت در بیماران مصروع می تواند منجر به اختلال در عملکرد، رعایت دستورات درمانی اعم از دارویی و غیردارویی و سازگاری با بیماری و سایر استرس ها شود که همگی در کنترل حملات صرع نقش دارند و بدیهی است تشخیص و درمان آن سبب کمک به درمان می‌شود.

کلمات کلیدی : اختلال شخصیت صرع بیماری