بررسی اهمیت اخلاق و بهبود رفتار در مراکز آموزشی و علمی

بررسی اهمیت اخلاق و بهبود رفتار در مراکز آموزشی و علمی

معصومه قلی نژاد1 محمدجواد باقری زیاری2

1) مدرس رشته زبان انگلیسی در دانشگاهمدیر آموزش مجتمع فنی شریف استان مازندران
2) مدیر پذیرش دانشجو دانشگاه مدیترانه شرقی EMU کشور قبرس شمالیمشاور و عضو اصلی شورای مرکزی مجمع عالی نخبگان ایران ( استان مازندران)

کد IOI مقاله : XGBC-HFKEG
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش در سال 1401(HEPCONF.COM)
چکیده :
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی اهمیت اخلاق و بهبود رفتار در مراکز آموزشی و علمی می باشد. هنگامی که صحبت از علم اخلاق به میان می آید منظور، اصول حاکم بر رفتار درست و همچنین قانون ها یا معیارهایی است که رفتار و عملکرد مطلوب افراد درون یک حرفه را تبیین می کند. توسعه اخلاق، نه با پند و اندرزها و نه با فرهنگ سازی های بیرونی، بلکه از طریق کنش های ارتباطی و ذی نفعان جامعه علمی و دانشگاهی و به صورت شیوع و انتشار درون زا، میسر می شود. به همین جهت از آنجائی که مدرسان تاثیری اساسی بر روی جو اخلاقی کل محیط مراکز آموزشی و علمی دارند و رفتار آنان در بهبود اخلاقی فراگیران و دانش اموختگان موثر است. صاحب نظران بر این باورند مهمترین متغیر در موفقیت یک مرکز اموزشی و علمی، اخلاق است. امروزه، داشتن اخلاق ، به عنوان یک مزیت رقابتی در مراکز اموزشی و علمی مطرح است. از طرفی مراکز آموزشی و علمی در هر کشوری از جمله مهمترین نهادهای بسط و گسترش علم در بین اقشار و طبقات مختلف جامعه می باشد و جزء سازمان های حساس و مهم محسوب می گردند. وجود مراکز آموزشی پویا، قدرتمند و دارای کارکنان پایبند به رفتارهای اخلاقی، رشد و توسعه علمی کشور را تسریع می بخشد و کشورمان نیز از این قاعده مستثنی نمی باشد. بنابراین مراکز آموزشی در کشور از کارکنانی تشکیل خواهد شد که دارای «اخلاق » مناسب باشند.

کلمات کلیدی : اخلاق مراکز آموزشی و علمی بهبود رفتار