کاهش پریشانی روانی و استرس در دانشجویان با آموزش و ارزیابی مداخله ذهن/بدن
کاهش پریشانی روانی و استرس در دانشجویان با آموزش و ارزیابی مداخله ذهن/بدن
مجتبی خادم پیر1 ربابه رحیمی2 الهام قادری3 معصومه عامل4 رحیم سعادتی5
1) کارشناسی ارشد دانشکده آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه بین المللی امام رضا، مشهد، ایران -
2) کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان مشهد، ایران -
3) کارشناسی روانشناسی، دانشگاه پیام نور مشهد، ایران -
4) کارشناسی الهیات، دانشگاه پیام نور چناران، ایران -
5) کارشناسی ارشد دانشکده فیزیولوژی ورزش، دانشگاه علم و صنعت، شاهرود، ایران -
کد IOI مقاله
:
XGBZ-KZBFA
محل انتشار :
همایش ملی خانواده سالم، جامعه سالم(family-conf.ir)
چکیده :
یک مداخله ذهن - بدن برای یک دوره شش هفته ای برای بررسی تأثیر مداخله بر ادراک استرس، پریشانی روانی و اضطراب دانشجویان دانشگاه مورد بررسی قرار گرفت. پس از تکمیل اندازه گیری پس از ارزیابی، 90 دانشجو (70 درصد از نمونه اصلی) کاهش قابل توجهی بیشتری را در پریشانی روانی، اضطراب حالت و استرس درک شده نشان دادند. به گفته نویسندگان، این آموزش ذهن و بدن ممکن است به عنوان یک مداخله پیشگیرانه برای دانشجویان مفید باشد و تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا اثرات درمانی مشاهده شده را می توان برای مدت زمان طولانی حفظ کرد، مورد نیاز است. بنابراین، هدف مطالعه ترکیبی فعلی (الف) توصیف تغییرات در جنبههای تحمل استرس (یعنی تحمل عاطفی، جذب، ارزیابی، تنظیم) برای دانشجویان پزشکی بود که یک گروه آموزشی مهارتهای ذهن و بدن را تکمیل کردند، و گروه کنترل بدون مداخله دانشجویان؛ ب) بررسی رابطه بین تغییرات در متغیرهای روانی و تغییرات در تحمل استرس. و (ج) گزارش ادراک دانشجویان از گروه ذهن- بدن، با تأکید بر اینکه چگونه گروه ممکن است بر عملکرد شخصی و حرفهای به دلیل بهبود در تحمل استرس تأثیر گذاشته باشد. مداخله: برنامه ذهن-بدن یک گروه آموزشی مهارتی 11 هفتهای و 2 ساعته بود که بر معرفی، تمرین و پردازش مهارتهای ذهن و بدن مانند بیوفیدبک، تصویرسازی هدایتشده، آرامش، چندین اشکال مدیتیشن (مانند ذهن آگاهی) تمرکز داشت. تمرینات تنفسی و تمرینات اتوژنیک. زمینه: شرکت کنندگان 52 دانشجوی پزشکی سال اول و دوم بودند که در یک گروه ذهن- بدن یا یک گروه کنترل بدون مداخله شرکت کردند و اقدامات خود گزارش دهی را قبل و بعد از آن تکمیل کردند. دانشجویان در گروه ذهن-بدن در تمام خرده مقیاسهای تحمل استرس در طول زمان بهبود متوسطی نشان دادند. به طور کلی، بهبود علائم روانشناختی با بهبود تحمل استرس در گروه ذهن - بدن همراه بود اما در گروه کنترل نه. این یافتههای اولیه از این ایده حمایت میکنند که بهبود تحمل استرس از طریق آموزش مهارتهای ذهن و بدن ممکن است به محافظت از دانشجویان پزشکی در برابر اختلال عملکردی ناشی از استرس روانی کمک کند. بنابراین، اجرای آموزش مهارتهای ذهن و بدن در آموزش دانشکده پزشکی ممکن است به بهبود روان دانشجویان پزشکی کمک کند. استفاده از طرحهای روششناختی دقیقتر در مطالعات آتی ضروری است.
کلمات کلیدی : کلیدواژگان درمان شناختی رفتاری ذهن/بدن دانشجویان کارآزمایی بالینی ارزیابی استرس