بررسی جایگاه برنامه ‌ریزی فرهنگی در توسعه شهری بر مبنای آینده پژوهی در ایران

بررسی جایگاه برنامه ‌ریزی فرهنگی در توسعه شهری بر مبنای آینده پژوهی در ایران

سعید محمودی آذر1

1) 1. کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گرایش بهسازی و نوسازی دانشگاه پیام نور،ارومیه، ایران،

کد IOI مقاله : XGCA-AZZDAF
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(3icacu.ir)
چکیده :
    برنامه‌ریزی فرهنگی یکی از ابزارهای مهم در توسعه شهری است که به منظور تقویت هویت فرهنگی و اجتماعی شهر، افزایش کیفیت زندگی شهروندان و تحقق توسعه پایدار در نظر گرفته می‌شود. این مقاله به بررسی جایگاه برنامه‌ریزی فرهنگی در توسعه شهری می‌پردازد و نقش آن در افزایش هویت فرهنگی و اجتماعی شهروندان، ترویج همبستگی و همکاری اجتماعی، تحقق توسعه پایدار و بهبود کارایی شهر مورد بحث قرار می‌دهد. عامل پویایی برنامه ریزی در نظام اجتماعی فرهنگ و عامل پایائی ،فرهنگ، اخلاق می باشد. در راستای تبیین جایگاه جدید برنامه ریزی فرهنگی در نظام برنامه ریزی و توسعه شهری آینده لازم است فرهنگ در متن نظام برنامه ریزی قرار گیرد به عبارتی برنامه ریزی شهری دارای ماهیت و هویت فرهنگی گردد آینده پژوهی دانشی ارزش بنیان میباشد لذا ارتباطی دوسویه با انسان شناسی، جامعه شناسی و فرهنگ جوامع دارد. اﻣﺮوزه ﻧﻘﺶ ﻓﺮﻫﻨﮓ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰيﻫﺎ ﺑﻪﺧﺼﻮص ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي ﺷﻬﺮي و ﻣﻨﻄﻘﻪاي ﭘﺮرﻧﮓﺗﺮ ﺷﺪه و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰان ﺷﻬﺮي و ﻣﻨﻄﻘﻪاي ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺿﺮورت را درﯾﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﻓﺮﻫﻨﮓ را در ﺑﺮﻧﺎﻣﮥ ﮐﺎر ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﻨﺪ. ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي، در آﯾﻨﺪه ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﻘﺶ و ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻣﻬﻤﯽ را اﯾﻔﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﮐﻪ ﻋﺪم ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آن در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي؛ ﺗﺄﺛﯿﺮات ﻣﻨﻔﯽ زﯾﺎدي ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽﮔﺬارد همچنین، روش‌ها و استراتژی‌های بکار گرفته شده در برنامه‌ ريزي فرهنگی بخصوص در حوزۀ فضاي عمومي، آثار آن بروي حيات فضاي عمومي و جامعۀ محلي را نشان میدهد.

کلمات کلیدی : برنامه ریزی شهری توسعه شهری آینده پژوهی بهبود فرهنگ شهرنشینی