تهذیب نفس و معماری

محمد محمدی لورون1 حسن ذولفقارزاده2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) ،
2) دانشیار و عضو هیات علمی گروه معماری دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) ،

کد IOI مقاله : XGCA-KBHCE
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(3icacu.ir)
چکیده :
    هدف اصلی معماری، ایجاد فضاهایی است که ارتباط انسان با محیط اطراف را تقویت کنند، احساس آرامش و رضایت را به او منتقل کنند و به بهبود کیفیت زندگی او کمک کنند و تهذیب نفس در اصل یک مفهوم روحانی و فلسفی است که در فرهنگ‌های مختلف قدمت دارد. معماری تلاش می‌کند تا فضاهایی ایجاد کند که بر اساس نیازها و ارزش‌های انسانی شکل گیری کنند. هدف این مقاله، بررسی اهمیت ترکیب تهذیب نفس و معماری در جهان معماری و تأثیر قابل توجهی که این ترکیب بر زندگی افراد دارد، است. برای دستیابی به این اهداف، در این مقاله از روش‌های تحقیق کتابخانه‌ای و تحلیل محتوا استفاده شده. و با بررسی مبانی و مفاهیم تهذیب نفس و معماری به بررسی تاثیر این مفهوم در زندگی معماران و جامعه پرداختیم. هنر و معماری کمال جو و ارزشمند دستاورد کار معماران و شهرسازانی است که هنجارهای اصیل انسانی و اخلاقی را که در سامانمندترین و والاترین وجه خود در ارزشهای اسلامی و حکمت عملی اسلام متجلی شده است در خود رشد داده و با ایمان و تهذیب نفس و دوری از هوا های نفسانی و منیتها دست به کار آفرینش میزنند.

کلمات کلیدی : تهذیب نفس معماری تهذیب خودشناسی خودسازی تزکیه