رابطه بین فرم شهر با اصول طراحی و مدیریت سیمای فضای شهری با رویکرد نشاط و شادابی شهری
رابطه بین فرم شهر با اصول طراحی و مدیریت سیمای فضای شهری با رویکرد نشاط و شادابی شهری
علیرضابنان فر1 بهزاد زارع2
1) کارشناس حوزه خدمات شهری شهرداری شیراز،
2) کارشناس حوزه خدمات شهری شهرداری شیراز،
کد IOI مقاله
:
XGCA-KCAZZ
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(3icacu.ir)
چکیده :
نشاط و شادابی یکی از مؤلفه های سازنده کیفیت کلی طراحی شهری یک محیط است.به عبارت دیگر، نشاط و شادابی، به همراه شانزده کیفیت دیگر، یعنی کیفیت های خوانایی، شخصیت بصری، حسن زمان، غنای حسی، زنگ تعلق، آموزندگی، نفوذ پذیری و حرکت ،اختلاط کاربری و فرم همه شمول بودن، کیفیت عرصه همگانی، آسایش اقلیمی، ایمنی و امنیت، انعطاف پذیری، همسازی با طبیعت، انرژی- کارایی و پاکیزگی محیطی، پدیده ای به نام کیفیت طراحی شهری را می آفریند. از این رو نشاط و شادابی را می توان در دو سطح خرد و کلان تعریف نمود.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نشاط و شادابی در ایجاد تصویر ذهنی شهروندان و رابطه آن با میزان بهره¬گیری از فضای شهری انجام گرفته است؛ نشاط و شادابی تنها می تواند محصول زنجیره ای از اقدامات منطقی هماهنگ و برنامه محور باشد نکته اصلی و مهم در رابطه با تعاملات اجتماعی ماندن در فضا است برای ایجاد تعمل ابتدا باید فضای شهری پذیرای حضور مردم در خود باشد زیرا حضور و توقف مردم در فضا به خودی خود تعامل را در بین آنها برقرار میکند تعاملات اجتماعی در یک فضای شهری بازتاب نوع فعالیتها و اتفاقاتی است که در فضا رخ میدهد. بنابراین برای ایجاد تعاملات مناسب ابتدا باید به شناسایی فعالیتها بپردازیم هرچه فضای شهری مطلوب تر باشد فعالیت ها، ارتباطات و تعاملات بیشتری در آن صورت می گیرد و به مراتب مدت زمان حضور افراد در فضا نیز افزایش پیدا می کند. با توجه به یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که امنیت یک شاخص مستقل تأثیرگذار بر نشاط و شادابی فضاهای شهری نیست بلکه شاخص های دیگری (نورپردازی،نفوذپذیری بصری و )... در تأمین امنیت یک فضای شهری اثر گذار بوده و امنیت به عنوان یکی از شاخص نشاط و شادابی، در تأمین نشاط و شادابی و حضورپذیری فضای شهری نقش عمده ای را ایفاء می کند.
کلمات کلیدی : اصول طراحی فضای شهری فرم شهر نشاط و شادابی