بررسی میزان تاب آوری آب شرب (مطالعه موردی: شهرستان شهرکرد)

محمدصادق طالبی¹ زهرا رمضانی²

1) استادیار گروه جغرافیای دانشگاه میبد
2) دانشجوی گروه جغرافیای دانشگاه میبد

کد IOI مقاله : XGCA-KDBEA
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(3icacu.ir)
چکیده :
    آب مایه حیات و گرانمایه ترین نعمت خداوند است که گاها بدلیل استفاده نابجا با کمبود آن مواجه می شویم لذا می طلبد با استفاده بهینه از این مایه حیات شکر آن به جای آوریم. در همین راستا تحقیقاتی به عمل آوردیم و نتیجه ی آن حاکی از این است که پیشینیان الگوهای خوبی در تامین آب و مصارف خانگی و شرب داشته اند که این شاخصه نیاز امروز جامعه ما نیز می باشد.در این تحقیق بر اساس روش میدانی و استنادی، منابع تامین آب، جمعیت و میزان مصرف آب شهرکرد از سال 1385 لغایت 1400 و روند تغییرات آن مورد بررسی قرار گرفته است نتایج بیان می کند افزایش جمعیت و به دنبال آن افزایش مصرف سبب گردیده منابع بیشتر و متعددتری نظیر آبهای جاری، چشمه ها و حفر چاههای عمیق و در نهایت انتقال آب از مناطق مجاور جهت پایداری بیشتر تامین آب مد نظر قرار گیرد. بنابراین لازم است با اصلاح الگوی مصرف و استفاد بهینه از منابع موجود زمینه تاب آوری بیشتر منابع را فراهم آوریم.

کلمات کلیدی : منابع آب تاب آوری شهرکرد مصرف آب