بازشناسی نقش الگوهای اجتماعی بر تغییرات طراحی در واحدهای مجموعه های مسکونی( مطالعه موردی مجموعه مسکونی پردیسان رشت)

بازشناسی نقش الگوهای اجتماعی بر تغییرات طراحی در واحدهای مجموعه های مسکونی( مطالعه موردی مجموعه مسکونی پردیسان رشت)

سیده حدیثه صدیق ضیابری1

1) استادیار گروه معماری، واحد رودبار، دانشگاه آزاد اسلامی، رودبار، ایران

کد IOI مقاله : XGCA-KEBGC
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(3icacu.ir)
چکیده :
    انسانها به عنوان موجودی با ابعاد فردي واجتماعي، همچنين مادي، روحي، داراي نيازهاي مختلفي مي باشد كه همواره به دنبال تأمين آنها در طول حيات خود مي باشد. طراحي فضاهای هاي مسكوني از اهميت بسياري برخوردار است و لازم است بر اساس احتياجات آن، مورد توجه قرار گيرد. سنجش درجه رضایتمندی فضایی الگوی سکونت و مجتمع های سکونت, طیف گسترده ای از مولفه های فرهنگی, اجتماعی, کالبدی را دربرمی گیرد که در مجموع ارزش کیفیت محیط مسکونی و سکونت را نمایان می کند. شاخص های کیفی مسکن همواره به عنوان حساس ترین ابزار برنامه ریزی مسکن محسوب می شوند. عرصه مسکن به منظور تامین رشد اجتماعی، علاوه بر خود واحد مسکونی، محیط پیرامون آن را نیز دربرمی گیرد. رضایت از سکونت، امری چند بعدی است و توجه به عوامل متعدد سازنده کیفیت و رضایتمندی آن در تدوین الگوی ارزیابی ضروری است. ارزیابی میزان رضایتمندی ساکنان می تواند درجهت سنجش میزان دستیابی به اهداف پروژه های شهری موثر واقع شود و همین طور نتایج حاصل از این گونه پژوهش ها را می توان در ارتقای کیفیت محیط زندگی به ویژه در مجتمع های مسکونی به کار برد. این پژوهش که با هدف بازشناسی الگوهای اجتماعی و همچنین ارزیابی میزان رضایتمندی ساکنان مجتمع های مسکونی پردیسان شهر رشت صورت گرفته، به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و برای ارزیابی نهایی داده ها از نرم افزار SPSS بهره گرفته شده است. شیوه جمع آوری اطلاعات بر پایه چک لیست هایی برای تکنیک های پرسشنامه، مشاهده، بررسی ویژگی های مکانی-فضایی بوده و در این مسیر از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای نیز استفاده شده است.

کلمات کلیدی : رضایتمندی ساکنین حس مکان انعطاف پذیری مجموعه مسکونی پردیسان