بررسی مولفه های عملکردی معماری فضای های آموزشی وفرهنگی با رویکرد روانشناسی محیط

بررسی مولفه های عملکردی معماری فضای های آموزشی وفرهنگی با رویکرد روانشناسی محیط

نداشاه کرمی پور1 مصطفی هداوندمیرزایی2

1) استادیارگروه هنرمعماری دانشگاه پیام نور،هرمزگان ،ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری -دانشگاه پیام

کد IOI مقاله : XGCA-KHAAD
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(3icacu.ir)
چکیده :
    بررسی عملکرد فضاهای آموزشی با رویکرد روانشناسی محیط به مطالعه و تحلیل نقش محیط فیزیکی در فرایند یادگیری و رشد دانش‌پذیران در مقاطع مختلف می‌پردازد. در این رویکرد، اهمیت بخش‌های مختلف محیط فضایی مانند نور، صدا، رنگ، دما، تنظیمات فضایی و سایر موارد اثر گذار بر احساسات، انگیزه و تمرکز دانش پذیران بررسی می‌شود. در پژوهش‌ پیش رو در دریافتیم فضاهای آموزشی که به خوبی طراحی شده‌اند و با نیازها و تمایلات دانش‌پذیران سازگاری دارند، اثربخشی و بهبود عملکرد آموزشی را افزایش می‌دهند. عوامل مختلفی از جمله نیروی روانشناختی، آرامش، محرک‌های بصری و شنیداری، ترتیب و نظم ،رنگ‌ها و پوشش‌های فضایی در ایجاد فضاهای آموزشی بهینه نقش مهمی دارند.لیکن با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به این جمع بندی رسیدیم که فضاهای آموزشی با رویکرد روانشناسی محیط می‌توانند در بهبود مشکلات رفتاری، کاهش استرس و اضطراب دانش پذیران، افزایش تمرکز و انگیزه آنها در یادگیری و بهبود حافظه‌ی شناختی نقش مهمی ایفا کند .لیکن در انتها با استفاده از مقایسه تطبیقی دو مهدکودک بعنوان فضاهای آموزشی فرهنگی در داخل و خارج ایران به کنکاشهای نقش روانشناسی محیط در بررسی عملکردهای بهینه فضای آموزشی خواهیم پرداخت.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي محیط فیزیکی معماری فضای های آموزشی فرهنگ محرک‌های بصری روانشناسی محیط