ارگونومی و نقش آن در کاهش اختلالات عضلانی مرتبط با کار

محمد آرمین لاهوری¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه غیرانتفاعی رجاء قزوین، ایران -

کد IOI مقاله : XGEE-HHHED
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/2nd)
چکیده :
    اختلالات اسكلتي- عضلاني مرتبط با كار (work-related musculoskeletal disorders -WMSD) یکی از عوامل شایع آسیب‌های شغلی است که به طور عمده در کمر، گردن و اندام‌های فوقانی نمایان می‌شود. اختلالات اسكلتي- عضلاني مهم‌ترين عامل از دست رفتن زمان كار، افزايش هزينه‌ها، کاهش بهره‌وری اقتصادی و آسيب‌هاي نيروهاي كار در محیط کاری به شمار مي‌آيد و يكي از بزرگترين معضلات بهداشت حرفه‌اي در كشورهاي صنعتي و از جمله مهمترين مسائلي است كه ارگونوميست‌ها در سراسر جهان با آن روبرو هستند. اصلی‌ترین راهکار موجود در کاهش اختلالات اسكلتي- عضلاني مرتبط با كار، ارگونومی (Ergonomics) است. ارگونومی عبارت است از مطالعه‌ی ظرفیت‌ها و محدودیت‌‌های ذهنی، فیزیکی و عملی در محیط‌‌های مختلف یا به عبارت ساده‌تر، ارگونومی علمی ست که موجب راحت‌تر شدن کارها و افزایش بهره‌وری و سلامت افراد در محیط کار می‌شود. ارگونومی علم بسیار گسترده‌ای است که برای بهینه‌‌سازی تعامل کارکنان با محیط‌کار ترکیبی از علومی مانند آنتروپومتری، بیومکانیک، مهندسی‌مکانیک، مهندسی‌صنایع، طراحی‌صنعتی و محیطی، طراحی‌اطلاعات، فیزیولوژی، روان‌‌شناسی و حرکت‌‌شناسی است. با این حال پژوهشگران علم ارگونومی را در سه حوزه گسترده شامل ارگونومی فیزیکی(Physical Ergonomics)، شناختی(Cognitive Ergonomics) و سازمانی (Organizational Ergonomics) قرار می‌دهند. امروزه نقش حیاتی ارگونومی در افزایش بهره‌وری، کاهش آسیب‌های عضلانی اسکلتی، بهبود کیفیت شغلی، ایمنی و کارآیی کلی سازمان‌ها مشخص‌ترشده است.

کلمات کلیدی : آسیب‌های شغلی ارگونومی بهره‌وری اقتصادی سازمان مدیریت