مطالعه و تحلیلی بر نقش ناگویی هیجان در سازگاری زناشویی زنان متقاضی طلاق

مطالعه و تحلیلی بر نقش ناگویی هیجان در سازگاری زناشویی زنان متقاضی طلاق

ناهید کولیوند1

1) دانشجو کارشناسی ارشد رشته روانشناسی عمومی، دانشکده غیرانتقاعی_غیر دولتی رفاه، تهران، ایران،

کد IOI مقاله : XGEE-KZEGK
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/2nd)
چکیده :
    طرحواره یک الگوی فکری پایدار است که در دوران کودکی ایجاد می‌شود و در طول زندگی ما ادامه و گسترش می‌یابد. ما جهان را از دریچه طرحواره‌های خود تجربه می‌کنیم. به طور معمول، شما این باورها را بدون تردید می‌پذیرید و در مواردی ممکن است از وجود آنها آگاه نباشید. نوزاد نیاز به مراقبت تمام وقت و پاسخگویی فوری دارد او با چگونگی پاسخی که برای رفع نیازهای خود دریافت می‌کند در مورد خود، مراقب اصلی، دیگران و ارتباطات اطلاعاتی کسب می‌کند. اگر تجربیات او خوب و مثبت باشند طرحواره‌های سازگار و خوبی شکل خواهند گرفت اما اگر شرایطی باشد که نوزاد تجربیاتی منفی را تجربه کند، همین باعث شکل گیری طرحواره‌های ناسازگار می‌شود. طرحواره ‌های ناسازگار ماندگار هستند و در برابر تغییر بسیار مقاوم، اما با درمان مناسب می‌توانید آنها را تغییر دهید. در پاسخ به اینکه طرحواره های ناسازگار اولیه چیست؟ باید گفت به دلیل اینکه این طرحواره‌ها در دوران اولیه زندگی شکل می‌گیرند طرحواره ‌های ناسازگار اولیه خوانده می‌شوند. ممکن است یک فرد حتی متوجه نشود که طرحواره‌های ناسازگار دارد. هنگامی که یک فرد از طرحواره‌های خود آگاه شد، می‌تواند تصمیم بگیرد که چگونه می‌خواهد به آنها پاسخ دهد. نقص و نارسایی تنظیم هیجان از مشکلات بنیادین افراد مبتلا به اختلال های اضطرابی و جسمانی‌سازی است. ناگویی هیجانی، یعنی ناتوانی در بازشناسی و توصیف هیجان‌ها، تعیین‌کننده اصلی نارسایی تنظیم عواطف است. وجود اختلال در بازشناسی و توصیف هیجان‌ها، شیوه استفاده از راهبردهای تنظیم شناختی هیجان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ی بین طرحواره های ناسازگار اولیه و نارسایی هیجانی با تعارضات زناشویی زنان متقاضی طلاق شهر تهران بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به دادگاه طلاق خانواده منطقه 3 تهران به تعداد 100 نفر در سال 1396 بود که در قالب طرح پژوهش همبستگی تعداد 85 نفر از آنان به عنوان نمونه پژوهش و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. افراد نمونه مقیاس سازگاری زناشویی لاک-والاس (1959) و مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو (1986) را تکمیل نمودند. نتایج حاصل از آزمون های آماری همبستگی و تحلیل رگرسیون نشان داد بین تعارضات زناشویی و نارسایی هیجانی ارتباط معکوس ومعناداری در سطح 01/0 وجود دارد. هر چه نمره نارسایی هیجانی افزایش یابد، نمره تعارضات زناشویی کاهش یا به عبارتی تعارضات زناشویی افزایش خواهد یافت. نتیجه گیری پژوهش نشان داد که نارسایی هیجانی توانست تعارضات زناشویی را مورد پیش بینی قرار دهد.

کلمات کلیدی : نارسایی هیجانی ناگویی هیجانی تعارضات زناشویی سازگاری زناشویی