پدیداری هنر کاشی کاری در معماری ایرانی
پدیداری هنر کاشی کاری در معماری ایرانی
یاسر موحدین1 غلامحسین ناصری2 مرتضی فاطمی نسب3 علیرضا دره زرشکی4
1) دانشجوی دکترای مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، ایران،
2) عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، ایران
3) هنرآموز عمران، اداره آموزش و پرورش، یزد، ایران،
4) دبیر تربیت بدنی، اداره آموزش و پرورش، یزد، ایران،
کد IOI مقاله
:
XGFB-KCZGC
محل انتشار :
نهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(9icsau.ir)
چکیده :
هنر کاشی کاری در معماری ایرانی از آرایه های ارزشمند وابسته به معماری محسوب می گردد که ذوق و سلیقه هنرمند کاشی گری، آن را به درجه ای از رشد رسانده که تحسین بینندگان را برانگیخته است. کاشی کاري هاي رنگارنگ گنبدها، گلدسته ها، سردر مساجد و آرامگاه ها همگی مصداق بارز این مدعا می باشند. در واقع کاشیکاری یکی از روشهای دلپذیر تزئین بنا در معماری ایرانی است. کاشی کاری در تمدن اسلامي با پشتوانه هنر ایرانی پیش از اسلام به اوج خود رسید و بناهای معمارانه این تمدن را از اسپانیا تا آسیای میانه گوهرپوش کرد. در این زمینه، معماری ایرانی از مرکزیتی خاص برخوردار بوده و آثار متنوع کاشیکاری باقی مانده در گوشه و کنار این سرزمین پهناور شاهدی بر این مدعاست. آنان که با معماری ایرانی آشنایی دارند, بایستی از آگاهی های لازم از ارزش های هنری، طرح ها و نقوش رنگ و لعاب، پخت و به طور کلی از اصول و قواعد و رموز کاشی کاری نیز بهره مند باشند. در این پژوهش پدیداری کاشی و سرامیک در معماری ایرانی مورد بررسی قرار گرفته و شاخصه های کاشی کاری در دوره های مختلف تاریخ معماری ایران معرفی گردیده تا علاقه مندان با تحولات کاشی گری این دوره آشنا شوند.
کلمات کلیدی : معماری ایرانی هنرهای اسلامی تزئینات معماری کاشی کاری