بررسی نقش فضای سبز بر کیفیت زندگی ساکنین وسلامت روح و روان در مجتمع های مسکونی

سیده زهرا محمدی¹

1) کارشناس ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری،

کد IOI مقاله : XGFC-HHGFA
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
    طبیعت و فضاهای سبز، عاملی است که موجب تبدیل یک فضا به مکانی با خصوصیات حسی و رفتاری ویژه برای ساکنان می شود. این حس، عامل مهم در شکل گیری حس تعلق مکانی بوده و نهایتاً منجر به ایجاد محیطهای با کیفیت میشود. امروزه نگاه غالب افراد ساکن در مجموعه های مسکونی به فضای زندگی خود ، نگاهی غریبه و عاری از تعلق و دلبستگی به آن است و اکثرا در پساذهن خود چنین تصور می کنند که مکان زندگی آن ها محل دلخواه نبوده و باید روزی آن را ترک وبه جای دیگر بروند. این امر ضرورت بررسی عوامل موثر بر حس تعلق را بیان می دارد تا گامی در جهت افزایش تعلق و دلبستگی به فضای مسکونی برداشته شود.باگذشت قرن ها و تحول شکل زندگی بشر, فضای سبز و طبیعت همچنان به مثابه عنصری جدایی ناپذیر از زندگی انسان قلمداد می شود. عنصری که همیشه در طول زندگی انسان, موثر و حیاتی بوده است. اهمیت استفاده از عوامل طبیعی در معماری امروزه و نیاز به ایجاد پایداری اکولوژیک میان طبیعت و مصنوعات بشری حداکثر استفاده از عوامل محیطی و طبیعی در معماری جزء ارکان پایداری در این زمینه میباشد. در نوشتار حاضر, به بررسی بیش از پیش این عنصر حیاتی پرداخته شد. در گام نخست این پژوهش, به مطالعه و شناخت تاثیرات حاصل از فضای سبز بر زندگی انسان پرداخته شد که نتایج حاصله, حاکی از تاثیرات بسیار تعیین کننده ای است, که عبارتند از: تاثیرات روانشناختی- تاثیرات جامعه شناختی- تاثیرات فرهنگی.

کلمات کلیدی : مجتمع مسکونی فضای سبز کیفیت زندگی سلامت روح و روان