مقایسه روش های تهویه طبیعی و مطالعه تطبیقی آن با معماری بومی گیلان

مقایسه روش های تهویه طبیعی و مطالعه تطبیقی آن با معماری بومی گیلان

منصوره رجبی کومله1

1) کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

کد IOI مقاله : XGFC-HKACF
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
    اقلیم و شرایط آب و هوایی از مهم ترین مولفه هایی است که بر الگوی ساخت و ساز و معماری بناهای هر منطقه تاثیر مستقیم دارد. کشور ایران، دارای چهار پهنه اقلیمی گرم و خشک، سرد و کوهستانی، گرم و مرطوب و معتدل و مرطوب است؛ که هریک از آن ها به دلیل داشتن شرایط ویژه اقلیمی، دارای گونه معماری ویژه خود هستند. در این بین پهنه اقلیمی معتدل و مرطوب، که مناطق شمالی ایران در جنوب دریای خزر را شامل می شود، ویژگی های به خصوصی دارد. از معضلات پیش رو در این مناطق، رطوبت نسبی بالای هوا است که می تواند آسیب های جدی به سلامت انسان و ساختمان وارد کند. از راه حل های این مشکل، زدودن رطوبت به کمک جریان هوا است که این روند را تهویه می نامند. تهویه طبیعی نیز، روشی است که در آن از تجهیزات مکانیکی استفاده نمی شود. پژوهش حاضر، از نوع کیفی بوده و با روش توصیفی و تطبیقی، به مقایسه انواع روش های تهویه طبیعی می پردازد؛ سپس با بررسی معماری بومی منطقه، به تطبیق راهکارهای معمارانه به منظور ایجاد جریان هوا از به روش تهویه طبیعی می پردازد. در نهایت مهم ترین پیشنهادات و راهکارهای این مساله با توجه به شرایط کنونی، عنوان می شود.

کلمات کلیدی : تهویه طبیعی معماری بومی اقلیم آسایش حرارتی رطوبت