امکان سنجی بکارگیری اصول نوشهرگرایی در توسعه گردشگری هسته مرکزی شهرها

امکان سنجی بکارگیری اصول نوشهرگرایی در توسعه گردشگری هسته مرکزی شهرها

زهرا آقابالائی خرده چی1

1) کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران

کد IOI مقاله : XGFC-KABZB
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
    گردشگری و سفرهای درون شهری نقطه اتصال شهروندان به گذشته تاریخی شهر است و موجب تقویت همبستگی اجتماعی و در نتیجه باعث افزایش حساسیت افکار عمومی نسبت به سرنوشت شهر می شود . توریسم شهری سالهاست که در شهرهای بزرگ دنیا به مقوله ای درآمدزا تبدیل شده و نقش بسزایی را در توسعه شهری به عهده دارد. بسیاري از کشورها ، گردشگري را به عنوان منبع اصلی درآمد ، اشتغال ، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی می دانند . همچنین گردشگري همواره عامل مهمی براي توسعه اقتصادي به حساب می آید . توسعه نظریات پایداری باعث ایجاد یک رویکرد پایداری در اکثر تفکرات شهرسازی به ویژه تفکر نوشهرگرایی شده است. نوشهرگرایی به عنوان یک رویکرد جدید طراحی و برنامه ریزی شهری در انتقاد به شهرسازی دوران معاصر که دارای الگویی پراکنده، غیر انسانی و ماشینی است شکل گرفته است. اهداف کلی این مطالعه ایجاد ارتباط منطقی بین مباحث بازآفرینی ، نوشهرگرایی و گردشگري بوده که سعی در بومی سازي تئوري ها و انطباق با شرایط حاکم بر شهرهاي سنتی ایران دارد.

کلمات کلیدی : گردشگری توریسم شهری نوشهرگرایی بازآفرینی