مورفولوژی، روش های تشخیص و ایمونولوژی هلیکوباکتر پیلوری
مورفولوژی، روش های تشخیص و ایمونولوژی هلیکوباکتر پیلوری
زهرا نیکبخت1 جاوید تقی نژاد2 سمانه کاه کش3
1) گروه میکروبیولوژی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2) گروه میکروبیولوژی، واحد ملکان، دانشگاه آزاد اسلامی، ملکان، ایران
3) گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
کد IOI مقاله
:
XGFC-KACKK
محل انتشار :
هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
هلیکوباکتر پیلوری اصولاً باکتری مارپیچی میباشد، اما میتواند به شکل کروی هم تغییر شکل پیدا کند که این شکل هم قابل زیستن و بیماری زاست، اما غیرقابل کشت در محیط آزمایشگاهی میباشد و به مخاط معده متصل میشود. هلیکوباکتر پیلوری باسیل گرم منفی، خمیده و میکروآئروفیلیک است. هم اکنون این باکتری به عنوان عامل اصلی گاستریت مزمن، زخم های پپتیک (در هر دو ناحیه اثنی عشر و معده)، آدنوکارسینوم و لنفوم سلولهای MALT شناخته شده است. عفونت ناشی از این باکتری انتشار جهانی داشته و در تمام گروههای سنی مشاهده می شود. تخمین زده می شود که حدود 50 درصد مردم جهان ، آلوده هستند. بر خلاف کشورهای توسعه یافته ، در کشورهای در حال توسعه انسان ها در سالهای اولیه عمر خود با این باکتری آلوده شده و عفونت از طریق گوارش با بلع باکتری ایجاد می شود ولی احتمال انتقال شخص به شخص H.pylori نیز وجود دارد ، زیرا انتشار خانوادگی عفونت رخ می دهد. اما با اهمیت ترین راه انتقال از طریق آب است. شناسایی هلیکو باکتر پیلوری به عنوان یکی از عوامل اصلی زخم های گوارشی در پیش آگهی در درمان اهمیت فراوانی دارد.آزمایشات مستقیم و غیر مستقیم متعددی در تشخیص هلیکوباکتر پیلوری مورد استفاده قرار می گیرد. حساسیت تشخیصی روش های سرولوژیک از سایر روش های بیوشیمیایی بیشتر است. با درمان موثر ضد میکروبی، تیتر آنتی بادی کاهش می یابد.
کلمات کلیدی : هلیکوباکتر پیلوری مورفولوژی روش های تشخیصی ایمونولوژی سرولوژی