شناسایی مالکِ آفرینه‌های هوش مصنوعی در حقوق ایران

شناسایی مالکِ آفرینه‌های هوش مصنوعی در حقوق ایران

محمد امینی1 علی امینی2

1) دانشجو دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2) دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی سخت افزار، اصفهان، ایران

کد IOI مقاله : XGFC-KCAAG
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
    در گذشته وقتی افراد با واژه ی «مالک» روبه‌رو می‌شدند، بی‌درنگ این لفظ را برای انسان معتبر می‌دانستند ولی به مرور زمان و فرض یا اعطای شخصیت به بعضی از عناوین یا نهادها، وصف ملکیت و مالک شدن برای آن‌ها نیز معقول شناخته شد. اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی و ظهور هوش مصنوعی، مسائل حقوقی جدید و چالش‌انگیزی طرح گشته و از جمله‌ی آن‌ها، امکان‌سنجی مالکیت برای هوش مصنوعی نسبت به آثار آن می‌باشد. براین‌اساس پرسش اصلی تحقیق حاضر آن است که آیا هوش مصنوعی را می‌توان مالک آفرینه‌های خود دانست یا آنکه هوش مصنوعی صرفاً ابزاری است در دست سازنده یا کاربر آن و بالتبع، همان سازنده یا کاربر، مالک داده‌های تولیدی هوش مصنوعی خواهد بود؟ نگارنده با روش توصیفی – تحلیلی، پس از مطالعه و تدقیق در آثار پژوهشگران بدین مهم دست یافت که در حقوق ایران و طبق قوانین موجود، امکان اعطای شخصیت به هوش مصنوعی وجود دارد و مالک دانستن آن نسبت به آثار و پدیده‌های تولیدی، امری امکان‌پذیر می‌باشد.

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی مالکیت شخصیت آثار و آفرینه‌های هوش مصنوعی حقوق ایران