آستانه های شاعرانه معماری؛ محمل حضور همزمان متضادها

آستانه های شاعرانه معماری؛ محمل حضور همزمان متضادها

هانیه بصیری1 زهیر متکی2

1) دانش آموخته دکتری معماری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
2) استادیار گروه معماری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران.

کد IOI مقاله : XGFC-KCZGE
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
    چكيده امروزه به نظر می¬رسد انسان، بودن در موقعیت بینابینی را فراموش کرده است و همچنان که خود را به عقلانیت فروکاسته است، تمام دوگانه¬های زیست خود را نیز به أمور هم¬سو با کمیت، سرعت و اقتصاد تقلیل داده است. این نوشتار مدعی است با شناخت و بازگشت دوباره به دوگانه¬ها و ایستادن در میانه آن¬ها می¬توان فضایی متناسب با نیازهای متفاوت ساحت¬های وجودی انسان طرح نمود. این موضوع در ساحت معماری از طریق شاعرانگی معماری پی گرفته می¬شود که در آن معماری فراتر از ساخت صرف وجوه فیزیکی فضا، رسالتی در گشایشش تخییل و تجسم تصاویر بدیعی از وجوه زیستن انسانی در جهان دارد. امری که از طریق توجه به مراتب حضور همزمان متضادها در آستانه¬های معمارانه ممکن می¬شود. اما از آن¬جا که شاعرانگی و طریق اشکارگی آن بیشتر نحوی از «ناپنهانی» است که از تعریف طفره می¬رود؛ از روش علمی متداول که تنها ناظر بر وجه عقلانی وجود انسانی بوده و وجه احساسی آن را فرومی¬گذارد، به سختی شناخته می¬شود؛ این پژوهش روشی کیفی را دنبال می¬کند و بارجوع به منابع کتابخانه¬ای محور¬های بحث را یافته و با بهره¬گیری از استدلال منطقی ارتباط مابین آن¬ها را سازماندهی می¬کند. هم¬چنین در کنار روش گفته شده از شیوه درون¬نگری و تعمق در تجربه-های زیسته نویسنده و ویژگی¬های آشکارشونده آن در تکمیل بخش¬هایی از پژوهش کمک گرفته شده است. طی این پژوهش روشن شده است که شاعرانگی معماری گرچه رسالتی است که توسط انسان مشاهده¬گر فضا درک و دریافت می¬شود، در عینیت فضای معمارانه از طریق حضور همزمان متضادها در آستانه¬های معمارانه در مراتب متفاوت کالبدی، عملکردی و معنایی آشکار می¬شود. طریق هم¬نشینی بدیع این آستانه¬ها در نحو فضای معمارانه قابلیت شاعرانگی معماری را در تجربه انسانی پدیدار می¬کند. واژه‌هاي كليدي: شاعرانگی معماری، آستانه، حضور هم¬زمان متضادها، بداعت.

کلمات کلیدی : شاعرانگی معماری آستانه حضور هم¬زمان متضادها بداعت