بافت های فرسوده، ناپایداری ابنیه و عدم ایمنی ساکنان
بافت های فرسوده، ناپایداری ابنیه و عدم ایمنی ساکنان
علیرضا اشرفی1 ثمره نیک خواه2
1) کارشناس ارشد مرمت بناها و بافتهای تاریخی،
2) کارشناس ارشد مرمت بناها و بافتهای
کد IOI مقاله
:
XGFC-KGEEC
محل انتشار :
هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
اصولاً هدف مداخله در بافتهای فرسودۀ شهری، یافتن راه حل های بهینه برای حل مسائل و مشکلات شهروندان است. در واقع مداخلات به بافتهای شهری، نظام ارزشی، ایدئولوژیکی و اقتصادی شهر را مورد توجه قرار می دهد. نخستین مسئله ای که در امر مداخله در بافتهای فرسوده مد نظر است، جنبۀ کالبدی آن می باشد. در واقع بناهای این بافتها به علل گوناگون از جمله قدمت، استفاده از مصالح بی دوام و یا کم دوام و عدم رعایت شیوه های صحیح ساخت و ساز، از استحکام و پایداری لازم برخوردار نیستند. مشکل دوم در این نوع از بافتها و ابنیه، عدم کارایی و ناتوانی این بافتها در پاسخگویی به نیاز شهروندان است. دسترسی های نامناسب و نفوذ ناپذیری این بافتها، علاوه بر اینکه عملیات امدادرسانی در مواقع خطر را با مشکل مواجه می سازد، گاه باعث عدم دسترسی سوارۀ ساکنان بافت می شود. همچنین این معابر به علت دارا بودن پیچ و خم بسیار و عدم امکان نظارت مردم و مسئولان، زمینۀ بروز مشکلات اجتماعی عدیده ای از جمله خرید و فروش مواد مخدر، حضور معتادان و وقوع جرم را فراهم می آورد. مسائل دیگر این بافت ها، عدم وجود و یا کمبود تأسیسات و تجهیزات شهری، ریزدانگی قطعات مسکونی، هم جواری کاربری های ناسازگار و کیفیت نامطلوب بصری می باشد. لازم به ذکر است که هرگونه مداخلۀ کالبدی در بافتهای شهری باید با هدف حل این مسائل و ارتقای سکونت انجام گیرد. در این مقاله انواع مداخله در بافتهای فرسوده و نحوۀ پرداختن به حل این معضل بررسی خواهد شد.
کلمات کلیدی : بافت فرسوده شهروندان مشکلات اجتماعی