خانه ی سبز با رویکرد معماری ایرانی بر پایه حس تعلق
خانه ی سبز با رویکرد معماری ایرانی بر پایه حس تعلق
هانیه صفائی1
1) خانه ی سبز با رویکرد معماری ایرانی بر پایه حس تعلق
کد IOI مقاله
:
XHDF-KADCK
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(6iccacs.ir)
چکیده :
امروزه در طراحی خانه های مسکونی هدف اصلی صرفه اقتصادی و تأمین سرپناه مدنظر است طراحی فضاها بیش از آنکه بر اساس نیاز ساکنان باشد متکی بر ایده طراحان است، از چالش های مهم به کارگیری معیارهایی است که احساس تعلق به مکان را ارتقاء داده و به حرفه کمک کند طرح های ارائه شده با خواسته ها، سلایق و اقلیم تطابق بیشتر داشته باشد. با گذشت قرن ها و تحول شکل زندگی بشر فضای سبز و طبیعت همچنان به مثابه عنصری جدایی ناپذیر از زندگی انسان قلمداد می شود. عنصری که همیشه در طول زندگی انسان، مؤثر و حیاتی بوده است. در نوشتار حاضر به بررسی بیش از پیش این عنصر حیاتی پرداخته شد. در گام نخست این پژوهش، به مطالعه و شناخت تأثیرات حاصل از فضای سبز بر زندگی انسان پرداخته شد که نتایج حاصله، حاکی از تأثیرات بسیار تعیین کننده ای است که عبارتند از: تأثیرات روانشناختی- تأثیرات جامعه شناختی- تأثیرات فرهنگی. خانههای سبز با رویکرد معماری ایرانی بر پایه حس تعلق میتوانند فضاهایی را ایجاد کنند که در آنها ساکنان حس آرامش، تعلق و ارتباط با محیط طبیعی را تجربه کنند. این نوع خانهها با ترکیب عناصر سنتی و مدرن، اصول طراحی معماری ایرانی را به کار میبرند و به منظور ایجاد یک محیط زندگی سالم و پایدار تلاش میکنند. یکی از ویژگیهای معماری ایرانی سنتی، استفاده از دیوارهای ضخیم است که به خانههای سبز نیز قابل اعمال است. این دیوارها میتوانند از نظر ساختاری و عایقبندی مناسب برای کاهش نیاز به سیستمهای تهویه مکانیکی و حفظ دمای مناسب در داخل خانه مؤثر باشند. همچنین، این دیوارها میتوانند حس امنیت و استحکام را در ساکنان تقویت کنند. در طراحی خانههای سبز بر پایه حس تعلق، استفاده از فضاهای باز و بسته از جمله محیطهای مشجر و باغچهها به شدت توصیه میشود. این فضاها به ساکنان امکان ارتباط بیشتر با طبیعت و احساس تعلق به زمین را میدهند. همچنین، ایجاد فضاهای آرامشبخش مانند استخرها، آبشارها و فضاهای آبی، به ایجاد حس آرامش و تعلق کمک میکنند.
کلمات کلیدی : خانه سبز خانه مسکونی حس تعلق به مکان مطلوبیت فضایی معماری ایرانی