بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری برتکانشگری کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه بیش فعالی کودکان شهر اردبیل

نیلوفر میکائیلی¹ مریم غلامی²

1) استاد روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی،
2) دانشجوی دکتری روانشناسی گرایش عمومی، دانشگاه محقق اردبیلی،

کد IOI مقاله : XHEB-KCFHB
محل انتشار : سومین همایش ملی روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma3.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشي درمان شناختی رفتاری بر تكانشگري دانش آموزان داراي اختلال نقص توجه/ بيش فعالي انجام شده است. روش: اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون، بررسي و پيگيري بود. جامعه آماري عبارت بود از دانش آموزان 7-12 ساله با اختلال نقص توجه/ بيش فعالي شهر اردبیل كه از بين آنها 48 نفر به شيوة هدفمند انتخاب و به شيوه تصادفي به 2 گروه درمان شناختی رفتاری، كنترل (هر گروه 16 نفر) تقسيم شدند. آزمون اسنپ– 4 براي سنجش ميزان و نوع اختلال بيش فعالي كودكان به وسيله مادران آنها تكميل شد. گروه آزمايش درمان شناختی رفتاری به تعداد 20 جلسه مداخله CBT دريافت كردند. گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. سپس پس آزمون و بعد از آن پيگيري اجرا شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه درمان شناختی رفتاری در كاهش تكانشگري مؤثرند. آثار آنها در مرحله پيگيري نيز ماندگار است و تفاوت بين ميانگين هاي دو گروه آزمايش و كنترل نيز معني دار است (P<0/001) . نتيجه گيري: شواهد به دست آمده نشان ميدهند كه درمان شناختی رفتاری در كاهش تكانشگري دانش آموزان داراي اختلال نقص توجه/ بيش فعالي از نوع تكانشگري مؤثر مي باشد.

کلمات کلیدی : درمان شناختی رفتاری تكانشگري adhd