برساخت هنر_آگاهی_مخاطب به مثابه «فضای امید» در توسعه پایدار شهری: رویکرد هترونومی فضاهای اجتماعی با تحلیل راهبرد مدیریت بحران توسط آثار هنری هتل بِیتْ‌لَحْم

برساخت هنر_آگاهی_مخاطب به مثابه «فضای امید» در توسعه پایدار شهری: رویکرد هترونومی فضاهای اجتماعی با تحلیل راهبرد مدیریت بحران توسط آثار هنری هتل بِیتْ‌لَحْم

عسل ناجیان1

1) عسل ناجیان

کد IOI مقاله : XHFB-AZCEGK
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(3icmba.ir)
چکیده :
    هنر عمومی در نقشی کلیدی و میانجی، تسهیل کننده نافذ در گفتمان شهری است که می تواند طی فرآیند مدیریتی توسعه چند جانبه ای را برای جوامع معاصر فراهم آورد. این مقاله رابطه متقابل هنر عمومی و توسعه پایدار شهری را با تحلیل هترونومی فضای اجتماعی از آثار هنری هتل بیت لحم همراه شرایط بحران، از تاکیدی میان رشته ای ارائه می کند. پژوهش پیش‌رو تعاملات شهری را در نمود «فضای پویا معاصر» و فرآیند فی مابین هنر، مخاطب، سطوح آگاهی در کالبدی برساختی بیان داشته و گفتمان حاصل را «سوژه_ابژه سیلانی» فرض میدارد. وضعیتی برآمده از دنیای معاصر و بحرانهایش که جزو هستومندی لاینفک آن است. روش تحقیق به صورت تحلیلی و کیفی، با استناد به نظریات میان‌رشته‌ای در علوم اجتماعی، فلسفه و هنر است. کوشش در خوانشی فراشناختی از ارتباط منظومه مفاهیمی از هنر عمومی، فضا و هترونومی ، آگاهی مخاطب و منظوریت توسعه پایداری با هدف اصلی، تبیین عمیق از نقش کارکرد هستی‌شناختی و معرفت‌شناسی هنر عمومی در گفتمان مدیریت بحران‌های شهری که به موجب آن کارآمدی دقیقی از توسعه پایداری نمایان گردد. مقاله با خوانشی چندوجهی، نگرش نوین در کشف چگونگی عملکرد، بمانند نویدی در افزایش تحمل‌پذیری شهری است. یافته‌ها نشان می‌دهد، استفاده از استراتژی‌های مدیریت خلاق شهری موجبات توسعه پایدار و فرهنگی در بحران‌ شهری، بواسطه کاتالیزور هنر است که عموما دگردیسی بحران به فرصتی اقتصادی را فراهم می‌آورد. در این راهبرد اثر بنکسی در هتل «والدآف» بعنوان نمونه ای موفق از این نوع، مورد تحلیل قرار گرفته، چگونگی توانمندی آن، واشکافی عمیق می شود. نتیجه حاصل نشان می دهد حتی در بغرنجترین جغرافیای سیاسی نیز، بشرط تشخیص استراتژی کارآمد و با بهرمندی درست از اهرم قدرتمند هنر، می توان به تقویت انسجام فرهنگی و توسعه پایداری نایل شد.

کلمات کلیدی : آگاهی هنر عمومی توسعه پایدار شهری پساانسان گرایی فضاهای اجتماعی مدیریت بحران