ارزیابی آزمایشگاهی تغییرات مقاومت فشاری و کششی روسازی های بتنی تحت اثر مشترک الیاف ماکرو پلی پروپیلن و دوده ی سیلیس
ارزیابی آزمایشگاهی تغییرات مقاومت فشاری و کششی روسازی های بتنی تحت اثر مشترک الیاف ماکرو پلی پروپیلن و دوده ی سیلیس
مهدی کبوتری1 مریم کبوتری2
1) دانشجوی رشته دکتری عمران، گرایش سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ایران-
2) دانش آموخته ی کارشناسی ارشد، گرایش ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سجاد، مشهد، ایران-
کد IOI مقاله
:
XHFC-AZBECZ
محل انتشار :
ششمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(7iccacs.ir)
چکیده :
مشخصه ی مقاومت فشاری و مقاومت کششی مخلوط های بتنی نقش مهمی در عملکرد و دوام روسازی های بتنی دارد. از این جهت بهبود و ارتقای این مشخصات مقاومتی با استفاده از مواد، مصالح و مواد نوین از اهمیت بالایی برخوردار است. در تحقیق حاضر، تغییرات مقاومت فشاری و کششی روسازی های بتنی تحت اثر مشترک الیاف ماکرو پلی پروپیلن و دوده ی سیلیس با استفاده از روش های آزمایشگاهی ارزیابی گردید. ماده ی دوده ی سیلیس در مقادیر 5 و 7.5 وزن مواد سیمانی و الیاف ماکرو پلی پروپیلن در مقدار 1.8 کیلوگرم در متر مکعب بتن تازه در مخلوط های بتن روسازی بتنی استفاده شد. مقاومت فشاری و کششی بتن روسازی بتنی با استفاده از روش های آزمایشگاهی مطابق با استاندارد تعیین گردید. نتایج حاکی از آن بود که ماده ی دوده ی سیلیس باعث افزایش مقاومت فشاری حداکثر تا میزان 18 درصد شده و الیاف ماکرو پلی پروپیلن منجر به کاهش مقاومت فشاری حداکثر تا میزان 4 درصد گردید. با افزودن ماده ی دوده ی سیلیس و افزایش میزان مصرف آن، مقاومت کششی بتن بهبود یافته و حداکثر تا میزان 21 درصد افزایش پیدا کرد. افزودن الیاف ماکرو پلی پروپیلن در مخلوط های بتنی حاوی دوده ی سیلیس باعث افزایش مقاومت کششی بتن حداکثر تا میزان 53 درصد گردید. همچنین دیده شد که عملکرد ماده ی دوده ی سیلیس در تغییرات مقاومت کششی مخلوط های بتنی فاقد الیاف و با عملکرد آن در تغییرات مقاومت کششی مخلوط های بتنی حاوی الیاف، نزدیک به یکدیگر است.
کلمات کلیدی : روسازی بتنی مقاومت فشاری مقاومت کششی ارزیابی آزمایشگاهی دوده ی سیلیس الیاف ماکرو پلی پروپیلن