بررسی شاخصهای پایداری اجتماعی در ساختمانهای بلند مرتبه با تاکید بر کیفیت محیط

بررسی شاخصهای پایداری اجتماعی در ساختمانهای بلند مرتبه با تاکید بر کیفیت محیط

نگار قهرمانی1

1) کارشناس ارشد رشته برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

کد IOI مقاله : XHFC-AZBGCK
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(7iccacs.ir)
چکیده :
    مسکن به عنوان یکی از اساسي ترين نيازهاي زيستي، تأمین کننده کیفیت زندگی و آرامش شهروندان، اهميت ويژه اي در برنامـه هـاي توسـعه اقتصـادي و اجتماعي جوامع دارد. امروزه پایداری اجتماعی به عنوان جزئی جدایی ناپذیر از فرآیند توسعه پایدار بشمار می رود. دانش‌های محیطی از جمله معماری و شهرسازی با بسترسازی محیطی در جهت سوق به یک جامعۀ پایدار، نقش مهمی ایفا می‌کنند. از طرفی بـه دنبـال رشـد فزاينـده شهرنشـيني ناشـي از افـزايش جمعيـت در شرايط محدوديت منابع زمين و عدم امكان رشد افقي شهرها، توسعه عمودي كه نمـود آن بـا عنوان بلندمرتبه خوانده مي شود، مد نظر قرار گرفته است. توسعه اين پديده بدون برنامه ريزي صحيح و عدم توجه به مسائلي از جمله توجه به ویژگی های محیطی در فضای تعاملی منجر به کاهش پایداری اجتماعی خواهد شد. لذا به کارگیری شاخصهای موثر پایداری اجتماعی در راستای افزایش کیفیت محیط ساختمانهای بلند مرتبه ضرورت می یابد. هدف این پژوهش بررسی شاخصهای پایداری اجتماعی، کیفیت محیط و نکات تاثیر گذار در ساختمانهای بلند مرتبه و استخراج شاخصهای مشترک در بین مطالعات مختلف می باشد. ابتدا با اسـتفاده از روش مطالعات كتابخانه اي، مهمترين شاخصهای پایداری اجتماعی مؤثر بر ساختمانهای بلندمرتبه استخراج گردید و با استفاده از رویکرد تحلیل-محتوا و جداول هدف-محتوا، شاخصهای مشترک از میان آن‌ها شناسایی شد. شاخصهای تدوین شده می تواند در بکارگیری پایداری اجتماعی در ساختمانهای بلند مرتبه موثر واقع شود؛ که نتیجه آن تمایل به شرکت در فعالیتهای جمعی، تعاملات اجتماعی، ایجاد حس تعلق به مکان و احساس رضایت از محیط خواهد بود.

کلمات کلیدی : پایداری اجتماعی کیفیت محیط ساختمانهای بلندمرتبه