بازیابی نقش حیاط مرکزی درمعماری معاصر به عنوان عنصر پدیداری معماری پایدار در اقلیم گرم و خشک تهران

بازیابی نقش حیاط مرکزی درمعماری معاصر به عنوان عنصر پدیداری معماری پایدار در اقلیم گرم و خشک تهران

ندا شاه کرمی پور1 فرید بوستاچی2

1) دکتری تخصصی معماری، استادیار گروه هنر و معماری دانشگاه پیام نور، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه پیام نور واحد بین الملل قشم ، ایران

کد IOI مقاله : XHFC-AZZAKF
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(7iccacs.ir)
چکیده :
    زمینه و هدف تبیین بازیابی نقش حیاط مرکزی در معماری معاصر و ارتباط آن با فضای پیرامونی به عنوان یک عنصر مهم درراستای معماری پایدار هدف این تحقیق است و مشخصاً به این پرسش پاسخ داده میشود که فضاهای باز نظیر حیاط مرکزی چه نقشی در همگرایی و هم سویی این معماری بومی با اصول پایداری داشته است؟ روش بررسی روش تحقیق روش توصیفی - تاریخی با مطالعه کیفی است. در یافته های پژوهش ابتدا بررسی می کنیم که اصولا تعریف یک معماری پایدارچیست وچه ویژگیهایی که باید دارا باشد و در ادامه به تبیین نقش حیاط مرکزی در معماری سنتی به عنوان یک عنصر پدیداری در راستای معماری پایدار وتطبیق ویژگیهای آن با اصول معماری پایدار در جهت بازیابی دوباره این عنصر مهم در معماری روز ایران پرداخته می شود. نتیجه گیری نتایج پژوهش نشان می دهد که حیاط مرکزی به عنوان یک عنصر مهم به ویژه در کلان شهرها می تواند نقش مهمی را در راستای پیاده سازی اصول یک معماری پایدار به ویژه در کلان شهرها ایفا کند و در نتیجه باید به طور جدی بازیابی نقش میانسرا با توجه به رویکردهای جدید در معماری شهرهای بزرگ مد نظر قرار گیرد.

کلمات کلیدی : حیاط مرکزی معماری معاصر عنصر پدیداری معماری پایدار اقلیم گرم و خشک تهران