مطالعه و شناختی دقیق بر اثربخشی آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش نارضایتی جنسی زوجین

زینب همتی ملا¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اندیمشک، خوزستان،

کد IOI مقاله : XHFH-KDFBC
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی نوآوری، رشد و توسعه در حوزه مدیریت، حسابداری و علوم انسانی(icimah.com/1st)
چکیده :
    درمان پذیرش و تعهد (ACT) یک تکنیک روان درمانی است که پذیرش افکار، احساسات و رویدادهای منفی را ترویج می‌کند. برخی از حامیان تکنیک روان درمانی ACT معتقدند که کار بر روی افزایش پذیرش می‌تواند به انعطاف پذیری روانی بیشتری در فرد منجر شود. انعطاف‌پذیری روان‌شناختی یعنی پذیرش افکار همان‌طور که می‌آیند و بر اساس ارزش‌های بلندمدت به جای انگیزه‌های کوتاه‌مدت عمل می‌کنند. درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش یا به اختصار ACT مخلوطی از ۴ رویکرد توجه آگاهی، پذیرش، تعهد و تغییر رفتار است و هدف کلی آن در نهایت رسیدن به انعطاف‌پذیری روانی است به گونه ای که نیاز به حذف یا از بین بردن احساس بد نباشد، بلکه به رغم وجود این احساس فرد به سوی رفتار مبتنی بر ارزش اندیشیده حرکت کند. این روش توسط استیون هیز (Steven C. Hayes)در سال ۱۹۸۲ معرفی شد، و جزو درمانهای موج سوم رفتاردرمانی محسوب می‌شود. دو مبنای فلسفی اکت، بافت گرایی عملکردی (functional contextualism) و نظریه چارچوب رابطه ای relational frame theory است که ریشه آنها در فلسفه رفتارشناسی رادیکال بی‌اف اسکینر است. این یک مداخله روان‌شناختی مبتنی بر تجربی است که از استراتژی‌های پذیرش و ذهن آگاهی همراه با استراتژی‌های تعهد و تغییر رفتار برای افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی استفاده می‌کند. این رویکرد در ابتدا فاصله گذاری جامع نامیده می شد. استیون سی. هیز این درمان را از حدود سال 1982 به منظور ایجاد رویکردی ایجاد کرد که هر دو ویژگی کلیدی شناخت درمانی و تجزیه و تحلیل رفتار، به ویژه داده های تحلیل رفتار را در مورد تأثیرات اغلب منفی قوانین کلامی و چگونگی بهبود آنها یکپارچه می کند. بسته به رفتار و تنظیمات هدف، پروتکل های مختلفی برای ACT وجود دارد. برای مثال، در حوزه‌های سلامت رفتاری، نسخه مختصری از ACT، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (FACT) نامیده می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت جنسی زوجین شهر دزفول انجام شد. روش‌ها: برای بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت جنسی زوج‌ها از روش پیش‌آزمون، پس‌آزمون با یک گروه کنترل و یک گروه آزمایش استفاده شد. 40 زوج از جامعه آماری کلیه زوج های آسیب دیده مراجعه کننده به کلینیک های روانشناسی شهر دزفول به صورت هدفمند انتخاب شدند. حجم نمونه 40 زوج در دو گروه کنترل و گروه آزمایش قرار گرفتند. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه رضایت جنسی لارسون و پروتکل درمانی پذیرش و تعهد 12 جلسه درمانی جمع آوری شد. داده ها و فرضیه ها با استفاده از نرم افزار SPSS-22 و با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش رضایت جنسی زوجین تأثیر معناداری دارد.

کلمات کلیدی : درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد رضایت جنسی act زوجین