بررسي نقش قوم گرايي در توسعه پايدار

مصطفي خسروي¹

1) استاديارگروه علوم اجتماعي، دانشگاه پيام نور، تهران، ايران

کد IOI مقاله : XHFH-KDKAZ
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی نوآوری، رشد و توسعه در حوزه مدیریت، حسابداری و علوم انسانی(icimah.com/1st)
چکیده :
    قوميت به عنوان عاملي براي هويت يابي افراد يك راه حل سهل شناخته شده براي بيان يك هويت ملموس جمعي است كه اعضاي ما را به هم پيوند مي دهد، زيرا تفاوت اين اعضا از ان ها تاكيد مي كند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر قوم-گرایی بر توسعه¬ی پايدار مي باشد. قوم¬گرایی در مقاله به معنای تعلق قومی و قوم¬دوستی مورد مطالعه قرار گرفت. افزایش هویت خواهی قومی میان یک گروه قومی، می تواند پیامدهای مهمی به دنبال داشته باشد:اول، این که این رشد هویت خواهی باعث کاهش گرایش به هویت ملی شده و نوعی تعارض و درگیری میان هویت قومی با هویت ملی را به وجود می آورد که به نوبه خود انسجام اجتماعی و همبستگی ملی را با مخاطره روبه رو خواهد کرد. دوم، اینکه افزایش هویت خواهی قومی باعث شکل گیری مطالبات فزاینده قومی از حاکمیت خواهد شد.

کلمات کلیدی : قوميت گرايي هويت قومي توسعه پايدار شهري