کودک آزاری

مرضیه محمودی سبوکی¹ جمال رضایی² لهراسب محمودی سبوکی³

1) دانشجوی دکتری جزا و جرم شناسی پردیس دانشگاه تهران
2) استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه تهران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد شیراز

کد IOI مقاله : XHFK-KFAEG
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com/2nd)
چکیده :
    چکیده: کودکان همواره آسیب پذیرترین اقشار جامعه هستند که به دلایل مختلف از جمله پایین بودن سن و نداشتن مهارت¬های کافی قادر به حفاظت و حمایت کامل از خود نبوده و نیازمند حمایت بزرگسالان و به خصوص والدین خود هستند. کودکان غالباً با حقوق خود آشنا نیستند و نمی¬توانند از خود در برابر انواع بد رفتاری¬ها در خانواده محافظت کنند. کودک آزاری معضل بزرگ اجتماعی است که همه جوامع چه پیشرفته و چه در حال توسعه را در بر می¬گیرد و آثار کوتاه مدت و بلند مدت متعددی را هم بر شرایط فعلی و هم بر آینده او یعنی دوران بزرگسالی بر جای می¬گذارد؛ اثراتی که گاه بسیار جبران ناپذیر است. کودک آزاری طیف وسیعی از اعمال و رفتار نسبت به کودکان را شامل می¬شود. بد رفتاری جسمانی، بد رفتاری عاطفی، سوء استفاده جنسی و مواردی ازین قبیل همگی در قلمرو کودک آزاری قرار می¬گیرد. مهمتر از همه اینکه قوانین نیز ممکن است به علت عدم توجه به خصوصیات و جایگاه ویژه ای که اطفال در جامعه دارند خود به جای حمایت از اطفال مصداقی برای کودک آزاری قرار گیرند. لذا تغییر نگرش و توجه بیش از پیش قانونگذار حکیم می¬تواند در تحکیم حقوق کودکان و به تبع آن شکل گیری شخصیتی سالم یا بازپروری آن نقش به سزایی را ایفا کند. در این مقاله به بررسی انواع کودک آزاری و عوامل موثر بر این پدیده پرداخته شده است. سپس آخرین قانون وضع شده مرتبط به کودک آزاری مورد بررسی قرار گرفته است و در نهایت به بررسی پدیده عدم گزارش دهی راجع به کودک آزاری و امکان ارتکاب آن از طرف افراد و همچنین تاثیر پلیس ویژه کودکان و نقش اساسی او در میزان ارتکاب این جرایم پرداخته شده است.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي کودک آزاری قانون حمایت از کودک و نوجوان پلیس اطفال سازمان بهزیستی