گردشگری پایدار شهری در بافت های تاریخی ایران
گردشگری پایدار شهری در بافت های تاریخی ایران
رسول داراب خانی1
1) نویسنده مسئول
کد IOI مقاله
:
XHZA-HHKCF
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی(WWW.ICMT.IR)
چکیده :
توسعه صنعت گردشگری که تا چندی پیش تنها به عنوان ابزار اقتصادی شهرهاو کشورها مورد توجه قرار گرفته است امروزه با ورود
بحث های توسعه پایدار به آن و مطرح شدن با عنوان توسعه پایدار گردشگری ، ابزاری برای توسعه فرهنگی –اجتماعی-زیست
محیطی – اقتصادی ،جوامع میزبان محسوب می گردد.این مقاله با روش توصیفی به بررسی وضعیت گردشگری پایدار شهری در
بافت های قدیمی و تاریخی ایران پرداخته است.در ابتدا اثرات زیرساختی گردشگری، گردشگردی پایدار، مسیریابی گردشگران در
بافتهای کهن، پایداری، پیشینیه و مفهوم توسعه پایدار و توسعه پایدار شهری، توسعه محلهای پایدار و اهداف پایداری محلهای در
بافت تاریخی مورد بررسی قرار گرفته سپس به تحلیل و بررسی علل و عوامل عقب ماندگی صنعت توریسم در ایران پرداخته
است.براساس یافته های مقاله ، علل عدم رونق گردشگری کشورمان شامل مواردی از قبیل ذیل می شود: ضعف مدیریت و فقدان
زیرساختها، پشتوانه نفتی ، نوع نگرش و سیاستهای دولتمردان و عدم توجه به این بخش ، عوامل اجتماعی و فرهنگی. همچنین در
پایان مقاله نیز نتیجه گیری به عمل آمده است
کلمات کلیدی : پایداری شهری توسعه پایدار گردشگری بافت قدیمی ایران