کاوشی در چیستی، مولفه‌های حیاتی، اقدامات، مزایا و مدل‌های نظری رویکرد احیا و بازآفرینی معماری ابنیه ناکارآمد

کاوشی در چیستی، مولفه‌های حیاتی، اقدامات، مزایا و مدل‌های نظری رویکرد احیا و بازآفرینی معماری ابنیه ناکارآمد

کیانا اقتباسی1

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه سوره، تهران، ایران.

کد IOI مقاله : XKBA-AZDHGE
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com/3rd)
چکیده :
    فرسودگی و ناکارآمدی ابنیه، مسئله‌ای است که با افول شاخص‌های کالبدی، فضایی، کارکردی، زیرساختی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، مدیریتی، زیست محیطی، هویتی و توسعه گردشگری یک اثر معماری رخ می‌دهد و موجب از بین رفتن حیات موثر روزمره بنا می‌گردد. رویکرد احیا و بازآفرینی به عنوان نگرشی تکامل یافته از دیگر روش‌های مداخله، می‌تواند راه حلی متقن برای درمان چنین مشکلاتی باشد. با توجه به ماهیت نوظهور این رویکرد و عدم وجود بستر شناخت کافی آن در مراجع علمی، مقاله حاضر در نظر دارد بر مبنای روایات و دیدگاه تجربه محور پژوهشگران و محققان از مسئله، با استفاده از روش تحقیق تحلیل روایت و اطلاعات کیفی به دست آمده به پیشینه پژوهش، تعریف چیستی، نحوه عملکرد، مولفه‌ها و اقدامات حیاتی، سایت‌ها و ابنیه هدف، مزایا و مدل‌های نظری و تئوری رویکرد احیا و بازآفرینی معماری، تفاوت آن با رویکرد پایداری و همچنین نقش بازآفرینی تک بنا‌ها به عنوان محرک توسعه محلات فرسوده بپردازد. شایان ذکر است این پژوهش در دسته مطالعات کیفی پایه قرار داد و از آن جهت که به دنبال اشاعه یک رویکرد و نگرش مشخص است، از منظر هدف توسعه ای خواهد بود.

کلمات کلیدی : احیا و بازآفرینی بازآفرینی معماری ابنیه ناکارآمد بافت فرسوده شهری مداخلات شهری