فلسفه زیبایی شناسی در بیانِ بطنِ باطنیِ هنرِ معماریِ اسلامی - ایرانی و معماریِ غربی؛ با واکاویِ عینی گرایی در هرمنوتیکِ هنرِ معماریِ اسلامی-ایرانی و هنرِ معماریِ گوتیک

فلسفه زیبایی شناسی در بیانِ بطنِ باطنیِ هنرِ معماریِ اسلامی - ایرانی و معماریِ غربی؛ با واکاویِ عینی گرایی در هرمنوتیکِ هنرِ معماریِ اسلامی-ایرانی و هنرِ معماریِ گوتیک

حمید محمد حسین زاده هاشمی1

1) دانشیار دانشگاه جامع علمی کاربردی

کد IOI مقاله : XKBA-AZEFZZ
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com/3rd)
چکیده :
    در این مقاله که از منظرِ نگاهِ تأثیرِ « هنرِ معماری » بر جامعه ای شاداب و نیز جایگاهِ آن بر روانشناسیِ فردی و اجتماعی انجام گرفته است، قصد برآن دارم که در ابتدا به بررسیِ مختصرگونه ای از « هنر » در معنیِ عامِ کلمه و سپس به جایگاهِ « هنرِ معماری » پرداخته شود. از این روی می توان به جایگاهِ بی مانندِ « هنر » و « زیبایی » در جوامعِ بشری اشاره کرد که از قدیم ترینِ زمانِ ثبت شده در کتبِ تاریخی، از زمانِ تمدن هایِ کهن و باستانی، همواره و در هر جامعه ای که برایِ « هنر » و « زیبایی » ارج نهاده و اهمیت قائل شده اند همسو بوده است با جامعه ای پیشرفته و سالم از نظرِ روانشناسی و روانکاوی والبته از سویی دیگر فقدان و نبودش را نیز به نیکی در جوامعی منحط و فروریخته و افسار گسیخته - در طولِ تاریخ - به نیکی می توان به چشم دید. برایِ این منظور به بررسیِ فلسفه جایگاهِ « زیبایی شناسیِ » مبتنی بر « هنرِ معماری » و نیز بررسیش برخی دیدگاه هایِ فلاسفه در جوامعِ بشری به معنایِ جامعِ کلمه پرداخته تا در نهایت بتوان به نتیجه ای دلخواه، که همانا رسیدن به جامعه ای سالم و شاداب است، دست یافت. این مقاله در نهایت به این نتیجه می رسد که در یک جامعه بشری با کمک گرفتن از « ذاتِ هنر » و نیز « هنرِ معماری » می توان به یک جامعه سالم و شاداب دست یافت.

کلمات کلیدی : فلسفه هنر هنرِ معماری زیبایی جامعه روانشناسی اجتماعی