ارتقای یادگیری مبانی طراحی با استفاده از اشتراکات یادگیری در کودکان و دانشجویان نوآموز معماری

ارتقای یادگیری مبانی طراحی با استفاده از اشتراکات یادگیری در کودکان و دانشجویان نوآموز معماری

سپهر خردمند1 سوزان حبیب2 سید محسن موسوی3

1) دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پروفسور حسابی، تفرش، ایران.
2) استادیار گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پروفسور حسابی، ، تفرش، ایران.
3) عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

کد IOI مقاله : XKBA-AZKZBH
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com/3rd)
چکیده :
    هدف از آموزش دانشجویان نوآموز رشته معماری، ایجاد تغییراتی پایدار در توان رفتاری دانشجوست و به‌تبع آن، هدف مدرس معماری رسیدن دانشجو به توانایی عبور از یادگیری صرف و سطحی، و دریافتی است که سبب به‌کارگیری آموزه‌های گذشته خود در حل مسائل آتی شود. یادگیری، یکی از موضوعات مهم و موردعلاقه جامعه علمی بوده و آن‌ها همواره در تلاش برای شناسایی ابعاد و تسهیل یادگیری انسان هستند. درصورتی‌که روند آموزشی با نظریه‌های یادگیری و ویژگی‌های هر کدام از آن‌ها گره بخورد، می‌توان آموزش را هدفمند و قابل ارتقا دانست. یادگیری برای دانشجویان تازه‌وارد به رشته معماری، باتوجه‌به چالش‌هایی که در مسیر یادگیری تجربه می‌کنند، بسیار اهمیت دارد. در این پژوهش بر اساس تعاریف مطالعه شده در حوزه یادگیری فعال و نیز مطالعات مربوط به درک هنری کودک و فرایند ادراک در دانشجویان معماری، به نظر می‌رسد مبانی نظری سازنده‌گرایانه در میان آن‌ها مشترک بوده و می‌توان آن‌ها را راهنمای مناسبی برای پیشبرد هدف ارتقای یادگیری دروس مقدمات طراحی معماری در دانشجویان دانست. در مجموع می‌توان گفت پرورش هنری کودکان که از مسیر سازنده‌گرایی، یادگیری فعال و یادگیرنده‌محوری اتفاق می‌افتد می‌تواند با تغییرات، ترکیب‌ها و یا تشبیهاتی در پرورش علمی دانشجویان نوآموز رشته معماری تبلور یافته و به‌منظور ارتقای یادگیری مبانی طراحی در دروس مقدماتی طراحی معماری در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی مورد استفاده گیرد.

کلمات کلیدی : یادگیری دانشجویان نوآموز سازنده‌گرایی یادگیری فعال یادگیرنده‌محوری