سفر کودک- قهرمان در شاهنامه از طردشدگی تا رسیدن به تشرّف بر اساس فرایند رازوارگی تقدیر

سفر کودک- قهرمان در شاهنامه از طردشدگی تا رسیدن به تشرّف بر اساس فرایند رازوارگی تقدیر

ندا منزوی1

1) دانشجوی مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی گرایش محض دانشگاه تهران واحد پریس بین الملل کیش

کد IOI مقاله : XKDB-AZZKHF
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com/4th)
چکیده :
    از آنجا که اساطیر در قلمرو نمادها هستند، زبان و ماهیّتی رازآلود و پیچیده دارند و همین معنای رمزی آنها، ماهیّتی مقدّس به اساطیر بخشیده است. اساطیر، منشأ ازلی بسیاری از کردارها و آیین‌ها هستند که در زمان‌های دور یکبار برای همیشه رخ داده است. اساطیر را می‌توان برداشت‌های جهان شناختی از عقاید کهن دانست، نوعی ادراک و نگرش به جهان که برای قلمرو امور مقدّس، رقم خورده است. در اساطیر رازوارگی جهان هستی، اینکه انسان‌های ابتدایی چگونه می‌زیسته‌اند و چگونه فکر می‌کرده‌اند، همه و همه مورد توجّه قرار می‌گیرد. از سویی از آنجا که بینش اسطوره‌ای بر دخالت نیروهای فوق طبیعی است، رویدادها، قهرمانان و موجودات عموماً فرازمینی و ماورایی هستند از این رو نقش اصلی اسطوره ـ برخلاف حماسه ـ تقدّس و رازوارگی بخشیدن به جهان پیرامون است. در این پژوهش که به شیوۀ توصیفی – تحلیلی و بر مبنای سندکاوی و مطالعات کتابخانه ای صورت خواهد پذیرفت برآنیم تا به بررسی نقش تقدیر در سرنوشت کودک قهرمانان- طرد شده در شاهنامه بپردازیم. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که نقش تقدیر در اسطورۀ کودک رها شده در ایران و یونان بسیار حائز اهمّیّت است. نحوۀ رشد و بالندگی این قهرمانان شبیه به یکدیگر بوده و قهرمان با طی نمودن مسیر تشرّف برای رسیدن به تعالی و بازگشت به جامعه و خانواده باید مراحلی را پشت سر بگذارد. واژه‌های کلیدی: شاهنامه، کودک- قهرمان، کهن الکوی رهاشدگی، رازوارگی و تقدیر.

کلمات کلیدی : شاهنامه کودک قهرمان کهن الکوی رهاشدگی رازوارگی و تقدیر