واکاوی ظرفیت‌ موزه‌ها در آموزش فرارشته‌ای

واکاوی ظرفیت‌ موزه‌ها در آموزش فرارشته‌ای

علی صادقی منش1

1) استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه حکیم سبزواری ـ رئیس کتابخانۀ مرکزی دانشگاه حکیم سبزواری، ایده پرداز موزۀ نثر فارسی

کد IOI مقاله : XKDC-AZACGZ
محل انتشار : First international conference of Museums (museumuma1402.ir)
چکیده :
    مفهوم آموزش و رشته در چند دهۀ اخیر با دگرگونی‌های قابل توجّهی رویاروی شده‌است. این دگرگونی، ورود به پژوهش‌های میان‌رشته‌ای را ضروری کرده است و سبب شده‌است که آموزش نیز به مرحلۀ گذار از تمرکز بر یک رشته نزدیک شود. در این پژوهش با روش تحلیلی ـ توصیفی و با اتکا به منابع کتابخانه‌ای به بازشناخت ظرفیت‌های موزه در حوزۀ آموزش می‌پردازیم. بی‌تردید، موزه‌ها با دارا بودن امکانات بصری و شنیداری خاص خود و نیز فضاسازی‌های متکی بر سناریو، معماری و چیدمان، یکی از مناسب‌ترین مکان‌ها برای آموزش با روش فرارشته‌ای هستند و می‌توان با اتکا بر آن‌ها، افزون بر ملموس‌سازی آموخته‌ها، پیوند هر تخصص با تاریخ و به عبارت دقیق‌تر سیر تاریخی آن را برای مخاطب قابل فهم نمود. افزون بر سیر تاریخی، آن‌چه در موزه‌ها رخ می‌دهد، پیوند یافتن یک دانش با هویت و در نهایت درونی‌‌ شدن آن است؛ این دستاورد، سبب درون‌زا شدن انگیزه‌های مخاطب در راستای افزایش دانش و آگاهی در زمینه‌های مختلف می‌گردد و افزون بر این، با بسترسازی برای هم‌گامی جامعۀ غیردانشگاهی، اهداف آموزش فرارشته‌ای نیز برآورده می‌سازد.

کلمات کلیدی : موزه آموزش فرارشته‌ای میان‌رشته موزه‌های دانشگاهی هویت