سنت عرفانی درمعماری ایرانی و درجات تحقق توسط هوش مصنوعی

سنت عرفانی درمعماری ایرانی و درجات تحقق توسط هوش مصنوعی

ثمینه نیک پور1 معصومه عبداللهی2

1) کارشناس ارشد معماری از دانشگاه آزاد تهران مرکزی
2) کارشناس ارشد معماری دانشگاه آزاد تبریز

کد IOI مقاله : XKFK-AZEAHA
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(8carse.com)
چکیده :
    در عصری زندگی میکنیم که دنیای مجازی مملو از تصاویر معماری و شهرسازی ساخته شده با هوش مصنوعی بوده و کمتر معمار جوان ایرانی است که رندرهای سورئالیستی AI از یک بنا با استفاده از الگوهای معماری سنتی ایرانی؛ چه معماری پیش از اسلام و چه معماری عرفانی و نمادین پس از آن را در اینترنت مشاهده نکرده باشد. ابزارها و وب سایت های هوش مصنوعی با الگوریتم¬ها و برنامه¬ریزی¬های جهان غرب و طبیعتا جهان¬بینی متفاوت با معناگرایی شرقی به حیات خود ادامه می دهد. این جستار در صدد است با کنکاش در ایدئولوژی و نحوه تفکر انسان در گذشته، از طریق تفاسیری از کتاب¬های ارزشمند تاریخی دنیای پر رمز و راز معماری و موجودیت خود بناهای تاریخی به سنت عرفانی در معماری ایرانی اشاره داشته و در پاسخ به این پرسش پژوهشی که آیا می توان به هوش مصنوعی به نوعی جهت دهی سنت عرفانی در معماری ایرانی را داد یا خیر؟ و درجات تحقق آن در آینده دور و نزدیک به چه صورت خواهد بود؟ پیش¬بینی¬هایی ارائه دهد. در این مقاله که با انتهای باز نتیجه¬گیری شده است، از خواننده آینده نگر می¬خواد قضاوت تک بعدی نداشته و راهکاری مناسب برای معماری آینده ایران در امتداد معناگرایی و مفهوم گرایی معماری اصیل ایرانی در عصر هوش مصنوعی در ذهن خود پرورش دهد. به بیان دیگر هدف این جستار کنکاش در نحوه تفکر عارف، معمار و مهندس گذشته و به روزآوری آن در راستای تحقق هویت و اصالت در عصر هوشمندسازی بناها و شهرهای ایران آینده است.

کلمات کلیدی : معایب و مزیت های هوش مصنوعی در معماری فرم های معماری ایرانی در دنیای هوش مصنوعی معماران معاصر و هوش مصنوعی نمادپردازی عرفانی در معماری مینیاتور ایرانی آینده معماری معناگرا