استفاده از پایداری محیطی به عنوان عامل محرک دررشد و تحول معماری معاصرشهر اصفهان در مسیر نوآوری

استفاده از پایداری محیطی به عنوان عامل محرک دررشد و تحول معماری معاصرشهر اصفهان در مسیر نوآوری

عاطفه تاکی1

1) هنر آموز معماری داخلی هنرستان خیام شهرستان سمیرم

کد IOI مقاله : XKHB-AAAACC
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    این مقاله به بررسی نقش پایداری به‌عنوان عامل محرک در رشد و تحول معماری معاصر اصفهان پرداخته و هدف آن تحلیل جنبه‌های مختلف پایداری در طراحی‌های معماری به‌منظور ارتقاء کیفیت زندگی شهری و کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی در این شهر است. اصفهان با ویژگی‌های اقلیمی خاص خود، به‌ویژه خشکی و کمبود منابع آب، نیازمند استفاده بهینه از منابع طبیعی و توسعه راه‌حل‌های پایدار در معماری است. این تحقیق تلاش دارد تا راهکارهای نوآورانه‌ای در زمینه طراحی معماری با توجه به پایداری محیطی، اجتماعی و اقتصادی در این شهر ارائه دهد.هدف این مقاله، بررسی اصول و روش‌های طراحی معماری پایدار در اصفهان و تحلیل تأثیر آن‌ها بر بهبود شرایط زیست‌محیطی و توسعه شهری است. در این راستا، به جنبه‌های مختلف پایداری نظیر استفاده از مواد بومی و محلی، بهره‌برداری از انرژی‌های تجدیدپذیر، مدیریت منابع آب، و استفاده از فناوری‌های نوین در طراحی‌های معماری پرداخته می‌شود.روش تحقیق در این مقاله مبتنی بر تحلیل کیفی و بررسی منابع علمی معتبر در زمینه معماری پایدار است. داده‌ها از طریق مطالعات موردی، تحلیل‌های اقلیمی و ارزیابی سیستم‌های معماری پایدار جمع‌آوری شده‌اند. نتایج نشان می‌دهند که استفاده از سیستم‌های جمع‌آوری آب باران، آبیاری هوشمند، طراحی سقف‌های سبز و مدیریت بهینه منابع آب و انرژی می‌تواند به کاهش وابستگی به منابع طبیعی و بهبود پایداری شهری کمک کند.در نهایت، این تحقیق نتیجه‌گیری می‌کند که پایداری به‌عنوان محرک تحول در معماری معاصر اصفهان می‌تواند نه‌تنها به طراحی‌های نوآورانه کمک کند، بلکه به بهبود کیفیت زندگی و کاهش اثرات منفی بر محیط زیست نیز منجر شود

کلمات کلیدی : معماری پایدار پایداری محیطی مدیریت منابع آب انرژهای تجدیدپذیر طراحی معماری اصفهان نوآوری در معماری