راهکارهای طراحی مجتمع های اقامتی- توریستی با نگاه بر معماری زمینه گرا در جهت دستیابی به توسعه گردشگری

راهکارهای طراحی مجتمع های اقامتی- توریستی با نگاه بر معماری زمینه گرا در جهت دستیابی به توسعه گردشگری

مریم فرهمند1

1) کارشناس ارشد ، گرایش معماری ،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری

کد IOI مقاله : XKHB-AAAZGD
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    مجتمع های اقامتی و گردشگری یکی از مهم ترین فعالیت های اقتصاد گردشگری در نقاط مختلف جهان است. مناطق توریستی به بازدیدکنندگان فرصت بسیار خوبی برای کشف اهمیت حفظ فرهنگی و نحوه حفاظت از فرهنگ های محلی ارائه می دهد،پژوهش حاضر سعي نموده است تا هدف پژوهش خويش را به بررسی راهکارهای مناسب ودستیابی به مولفه های اثرگذار طراحی مجتمع های اقامتی -توریستی درجهت ارتقا گردشگری دراستان مازندران قرارداده است. روش این پژوهش بصورت توصیفی -تحلیلی بوده و به منظور گردآوری داده ها، از منابع کتابخانه ای و میدانی به منظور تعیین راهبردهـا استفاده شده است ، يافته ها تحقیق نشان مي دهد برای رسیدن الگوی مناسب برای مجتمع های اقامتی -توریستی درمازندارن توجه به هویت تاریخی ، تاکید برساختار اجتماعی و فرهنگی و بازخوانی مفاهیم معماری خانه های بومی ، نظیر( فرم هندسی ، بافت و رنگ پیرامونی ؛ هندسه بیرونی منطبق بر اقلیم ، هندسه درونی منظم و دیاگرام درونی،...) می تواند پاسخگوی نیازهای پروژه های نوین اقامتی -توریستی گردد تا بنا، براساس الگویی با هویت تاریخی و فرهنگی ، سیما و نمایی بی تکلف، با عرصه های عمومی و خصوصی مجزا، فضاهای توأم با احساس محرمیت (اعم از بسته و باز) و بهره مند از ساختارهای طبیعی منطقه ای وتوجه به معماری زمینه گرا منطبق با کالبد تبدیل به مکان های فعال برای جذب هر چه بیشترگردشگران گردد

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی مجتمع اقامتی و توریستی معماری زمینه گرا معماری بومی گردشگری