نقش ارتباطات شهری در افزایش مشارکت شهروندان برای برنامههای فرهنگی شهرداری
نقش ارتباطات شهری در افزایش مشارکت شهروندان برای برنامههای فرهنگی شهرداری
فرحناز مقدس خو1
1) لیسانس مدیریت امور فرهنگی-برنامه ریزی فرهنگی دانشگاه جامع علمی کاربردی مرکز فرهنگ و هنر واحد ۱ اصفهان ، کارشناس ارتباطات شهرداری اصفهان Farahnazmoghadas.gmail.com
کد IOI مقاله
:
XKHB-AAZBFD
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
ارتباطات شهری نقش محوری در شکلدهی نحوهی مشارکت شهروندان در برنامههای فرهنگی شهرداری دارند. در چند دهه گذشته، دولتهای محلی در سراسر جهان به طور فزایندهای به اهمیت استراتژیهای ارتباطی مؤثر، ابزارهای دیجیتال و سیاستهای مبتنی بر جامعه برای افزایش مشارکت شهروندان در ابتکارات فرهنگی پی بردهاند .برنامههای فرهنگی شهرداری که اغلب شامل جشنوارههای هنری، تئاترهای جامعه، ساخت نقاشیهای دیواری، حفظ میراث و پروژههای زیباسازی شهر میشوند، نه تنها به ظرفیت مالی و اداری نهادهای محلی بلکه به تمایل شهروندان برای مشارکت فعال نیز وابسته هستند. محققان استدلال کردهاند که کانالهای ارتباطی قوی بین مقامات محلی و عموم مردم میتوانند سطوح بالاتری از مشارکت مدنی، توانمندسازی و هویت فرهنگی مشترک را تقویت کنند.
این مقاله مروری به بررسی تعامل پیچیده بین ارتباطات شهری و مشارکت شهروندان در برنامههای فرهنگی شهرداری میپردازد. این مقاله از مجموعهای از مطالعات استفاده میکند که بررسی میکنند چگونه ابزارهای ارتباطی—از جمله انجمنهای رو در رو و اطلاعیههای عمومی تا پلتفرمهای رسانههای اجتماعی و فناوریهای مشارکتی دیجیتال—میتوانند مشارکت عمومی را در سیاستگذاری فرهنگی، برنامهریزی و اجرای پروژهها افزایش دهند. به طور خاص، این مقاله به فرصتها و چالشهای ذاتی در استفاده از استراتژیهای ارتباطی برای تشویق به شمول، رفع موانع و تقویت همآفرینی ابتکارات فرهنگی میپردازد. با ترکیب ادبیات موجود در زمینههای جغرافیایی و نهادی مختلف، این مقاله روندها، بهترین شیوهها، شکافهای دانش و تناقضها را در مجموعهی کارهای موجود شناسایی میکند.
اهمیت این موضوع نه تنها در تمایل به دموکراتیزه کردن و نمایندگی بیشتر برنامههای فرهنگی شهرداری بلکه در جهتگیری گستردهتر به سوی حاکمیت مشارکتی و پارادایمهای شهر هوشمند نیز نهفته است .همانطور که نوآوریهای دیجیتال روشهای جمعآوری، اشتراکگذاری و تعامل افراد با اطلاعات را تغییر میدهد، علاقهی فزایندهای به بهرهبرداری از این تحولات برای افزایش آگاهی و مشارکت در پروژههای فرهنگی محلی وجود دارد .این مقاله با مرور نظاممند دانش موجود که ارتباطات شهری را با مشارکت فرهنگی مرتبط میسازد، به پیشبرد این گفتگوها میپردازد. در نهایت، هدف آن روشن کردن این است که چگونه مداخلات ارتباطی هدفمند میتوانند به شهرداریها کمک کنند تا از مدل سنتی تماشاچی در مشارکت عمومی فراتر رفته و به سمت پروژههای فرهنگی تعاونی و فراگیر حرکت کنند که به طور عمیقی با جوامع محلی هماهنگ هستند.
برای دستیابی به این اهداف، مرور از ساختار دانشگاهی متعارف پیروی میکند. پس از این مقدمه، بخش روششناسی روش انتخاب و ترکیب ادبیات را روشن میکند. سپس مرور ادبیات (یا بدنه اصلی) به بررسی تکامل استراتژیهای ارتباطی، زیربنای نظری و شیوههای متنوع در زمینههای مختلف میپردازد. بخش یافتهها/نتایج الگوهای نوظهور در مشارکت شهروندان را شناسایی میکند، در حالی که بحث این یافتهها را در پرتو سوالات نظری، تجربی و عملی گستردهتر تفسیر میکند. در نهایت، نتیجهگیری نکات کلیدی را استخراج کرده، تأثیرات آنها بر سیاست و تحقیقات آینده را بحث میکند و مسیرهای ممکن برای بهبود چارچوبهای ارتباطات شهری برای تقویت مشارکت عمیقتر شهروندان در ابتکارات فرهنگی را پیشنهاد میدهد.
در طول این مقاله، از مراجع متعددی استفاده شده است که نشان میدهد چگونه شهرداریها، سیاستگذاران فرهنگی و جوامع محلی با محور ارتباطات-مشارکت مواجه شدهاند. با قرار دادن این مثالها در کنار بینشهایی از آثار نظری درباره فرهنگ مدنی، حاکمیت مشارکتی و دموکراسی دیجیتال، این مرور هدف دارد تا یک ترکیب متوازن و جامع ارائه دهد که میتواند برای دانشمندان، متخصصان و مقامات عمومی ارزشمند باشد.
کلمات کلیدی : ارتباطات شهری مشارکت شهروندان حاکمیت مشارکتی برنامههای فرهنگی شهرداری