ضرورت تبیین نسبت فلسفه و معماری با تکیه بر مفهوم در- جهان- بودن در اندیشه مارتین هایدگر

ضرورت تبیین نسبت فلسفه و معماری با تکیه بر مفهوم در- جهان- بودن در اندیشه مارتین هایدگر

زینب عرب1

1) دکتری فلسفه هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، ایران.

کد IOI مقاله : XKHB-AZABCH
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    فلسفه و معماری از آن حیث که متعلق به معرفت و آگاهی هستند از زمان‌های نخست با یکدیگر دمساز و همنشین بوده‌اند. تاثیر بی‌چون و چرای نظر بر عمل معماری و همچنین فقدان نظریات متقن و ریشه‌دار در مباحث نظری در این عرصه، زمینه را برای توجه بیشتر به مباحث فلسفی در معماری فراهم آورده، چراکه معماری نیازمند فکر فلسفی و معرفت عمیق است. لذا مسالۀ پژوهش حاضر ضرورت بررسی و تبیین تاثیر فلسفه بر معماری و همچنین بررسی معماری همچون نوعی در- جهان- بودن از منظر مارتین هایدگر است. بنابراین در همین راستا، نخست به تعریف فلسفه و معماری، و در ادامه به ارتباط میان این دو باهم، و در نهایت بازتاب این رابطه در فرآیند در- جهان- بودن با تکیه بر مفهوم سکونت از منظر هایدگر پرداخته شده است. از آنجایی‌که پژوهش حاضر از نوع بنیادین است، مراجعه به متون کتابخانه‌ای در اولویت قرار دارد و یافته‌های آن با تکیه بر آراء هایدگر به روش پدیدارشناسانه مورد تحلیل قرار گرفته است. و نشان داده شده است که اندیشه هایدگر دربارۀ وجود و سکنی‌گزیدن بر نگاه ما در خصوص نسبت آدمی با خود و جهان تاثیرگذار است. چراکه سکنی‌گزیدن به معنای مراقبت‌کردن و محافظت انسان‌ها از یکدیگر، از آسمان‌ها و زمین و نگهداشت معانی تلقی می‌شود.

کلمات کلیدی : معماری فلسفه مارتین هایدگر پدیدارشناسی در جهان بودن سکنی‌گزیدن