رویکردهای نُوین در معماری فضاهای آموزشی برای تقویت سلامتروان و خلاقیتکودکان
رویکردهای نُوین در معماری فضاهای آموزشی برای تقویت سلامتروان و خلاقیتکودکان
عطیه نشاستهسازن اصفهان1
1) کارشناسیارشد مهندسیمعماری، گروه معماری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاداسلامی، اصفهان، ایران. -
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZCCZH
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
بیانمسأله: فضاهای آموزشی سنتی اغلب براساس اصولی طراحی شدهاند که تمرکز اصلی آنها بر آموزش و انتقال دانش بهصورت خطی است، درحالیکه نیازهای روانشناختی و خلاقیتکودکان نادیده گرفته میشود. این امر میتواند منجربه کاهش انگیزه، سلامتروان و خلاقیتکودکان شود که برای توسعۀ فردی و اجتماعی آنها امری حیاتی است.
هدفپژوهش: هدف این پژوهش بررسی و معرفی رویکردهای نُوین در طراحی فضاهای آموزشی استکه باتمرکزبر تقویت سلامتروان و خلاقیتکودکان، بتوانند محیطهای یادگیری پویا و سازندهای فراهم کنند.
روش تحقیق: این پژوهش به روشتحقیقی توصیفی-تحلیلی انجام شده است. ابتدا با بررسی مطالعات و مقالات مرتبط، اصول و معیارهای طراحی فضاهای آموزشی نُوین استخراج شده و سپس با تحلیلهای نظری موفق معماری فضاهای آموزشی تبیین شدهاند.
یافتهها: یافتههای پژوهش حاکیاز آن استکه استفادهاز فضاهای باز و انعطافپذیر، ایجاد محیطهای یادگیری تعاملی و چندحسی، بهرهگیری از نور طبیعی و عناصر طبیعی بهمانند گیاهان و همچنین طراحی فضاهایی برای فعالیتهای خلاقانه، میتوانند تأثیرات مثبتیبر سلامتروان و خلاقیتکودکان داشته باشند.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که معماری نُوین فضاهای آموزشی میتواند بهطور مؤثری در تقویت سلامتروان و خلاقیتکودکان مؤثر باشد. بههمین دلیل توصیه میشود که طراحان و معماران در طراحی فضاهای آموزشی، توجۀ ویژهای به نیازهای روانشناختی و خلاقیتکودکان داشته باشند تا محیطهای یادگیری پویاتری ایجاد شود.
کلمات کلیدی : فضاهای آموزشی نیازهای روانشناختی خلاقیتکودکان سلامتروان محیطهای یادگیری