بررسی نقش سیستم های فعال و غیر فعال خورشیدی در توسعه ی پایدار شهری و بررسی استفاده از هلیوستات ها در معماری

بررسی نقش سیستم های فعال و غیر فعال خورشیدی در توسعه ی پایدار شهری و بررسی استفاده از هلیوستات ها در معماری

امیرعلی قراگوزلو1 علیرضا قراگوزلو2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری و انرژی دانشگاه تهران -
2) دانشیار دانشکده مهندسی عمران , آب و محیط زیست دانشگاه شهید بهشتی -

کد IOI مقاله : XKHB-AZCFFE
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    سیستم‌های خورشیدی فعال و غیرفعال دو رویکرد در استفاده از انرژی خورشیدی در ساختمان‌ها و فضاهای شهری به شمار می روند . سیستم‌های فعال خورشیدی به طور مستقیم از تابش خورشید برای تولید برق یا گرمایش و سرمایش استفاده می‌کنند این سیستم‌ها معمولاً شامل فتوولتائیک‌ها، جذب کننده های خورشیدی و سیستم‌های ذخیره سازی انرژی هستند. در مقابل، سیستم‌های غیرفعال خورشیدی بر استفاده از طراحی در ساختمان مبتنی بر اصول خورشیدی و جهت دهی به نور و فضا تمرکز دارند، مانند جهت‌گیری بهینه ساختمان، استفاده از مصالح و عایق‌بندی مناسب، طراحی پنجره‌ها و زاویه ی بازشوها و راهکارهای طبیعی گرمایش و سرمایش از نمونه های این مورد می باشد. ارائه سیستم‌های خورشیدی و سایه‌انداز غیرفعال و فعال چند مقیاسی در مناطق شهری است. این تحقیق این فرضیه را فرض می‌کند که سیستم‌های تابش به یکدیگر وابسته هستند و ادغام آنها در فضای شهری بر زیست شهر تأثیر می‌گذارد. توجه به نقش راه‌حل‌های نوآورانه ی مورد استفاده در زمینه تابش شهری، مانند هلیوستات‌ها در توسعه ی معماری و برنامه‌ریزی شهری آینده نقش بسزایی ایفا می کند. این تحقیق بر این فرض استوار است که تنها با در نظر گرفتن همزیستی نزدیک بین یک ساختمان کم مصرف و تابش مناسب آن، در ترکیب با محیطی که به درستی برنامه ریزی شده است، می توان به اصول توسعه پایدار در بافت شهری دست یافت. بخش تحلیلی به بررسی دقیق راه‌حل‌هایی در زمینه ی معماری همگام با سیستم های خورشیدی غیرفعال و فعال در برنامه‌ریزی شهری، مانند هلیوستات ها درزمینه ی تابش و استفاده از منابع خورشیدی در معماری و توسعه شهری می‌پردازد.

کلمات کلیدی : سیستم های خورشیدی غیرفعال و فعال معماری پایدار توسعه پایدار سیستم های تابش چند مقیاسی هلیوستات برنامه ریزی شهری