تحلیل عوامل موثر بر پراکنده رویی شهری در فرآیند توسعه شهرها (نمونه مورد مطالعه، شهر زنجان)

سولماز احمدی باروق¹

1) هیات علمی، مهندسی معماری، گروه هنر و معماری دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ایمیل:

کد IOI مقاله : XKHB-AZDACH
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    با رشد سریع شهرنشینی در کشورهای مختلف جهان، علاوه بر افزایش تعداد شهرها و اندازه جمعیتی آنها، مساحت و وسعت آنها نیز رشد سریعی را از سر گذراند. به گونه ای که توسعه فیزیکی سریع شهرها حتی از نرخ رشد جمعیت نیز پیشی گرفت و این رشد بدون برنامه و لجام گسیخته پدیده ای به نام پراکنده رویی شهری را به وجود آورد. شهر زنجان به دليل كمبود برنامه¬هاي مديريت رشد شهري و فقدان قوانين واحد و جامع در مورد نظارت و كنترل رشد شهرنشيني، شاهد تخريب زمين-هاي كشاورزي، استفاده از زمين¬هاي حاشيه شهر به صورت توسعه پراكنده می باشد. هدف از این پژوهش تحلیل عوامل موثر بر شکل گیری پراکنده رویی و بررسی دیدگاه های ارائه شده توسط متخصصین در این زمینه می باشد تا از این طریق به شناخت الگوي رشد کالبدي شهر زنجان برسیم. روش پیشنهادی تسای (Tsai) به عنوان مبنا برای تعیین شکل و سنجش فرم نمونه موردی به کار گرفته می شود. با مطالعه ی ویژگی های پراکنده رویی و بررسی عوامل استخراج شده (تراکم، اختلاط کاربری، مرکزیت و دسترسی و غیره)، می توان گسترش آتی شهرها را در نمونه های مشابه از طریق به کارگیری سیاست های مناسب، کنترل و هدایت نمود.

کلمات کلیدی : پراکنده رویی شهری توسعه شهری برنامه ریزی شهری رشد شهرنشینی