تهیه نقشه آسیب پذیری با استفاده از فازی سازی فاکتور های موثر مطالعه موردی: ناحیه 4 تهران
تهیه نقشه آسیب پذیری با استفاده از فازی سازی فاکتور های موثر مطالعه موردی: ناحیه 4 تهران
فاطمه عباسی1 علیرضا قره گوزلو2 غلارمضا فلاحی3
1) دانشجو کارشناسی ارشد رشته فتوگرامتری، دانشگاه شهید بهشتی تهران
2) دانشیار دانشکده شهید بهشتی
3) استادیار دانشگاه شهید بهشتی
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZDAGB
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
این مقاله به تهیه نقشه آسیبپذیری ناحیه 4 شهر تهران در برابر خطر زلزله با استفاده از فازیسازی فاکتورهای موثر میپردازد. هدف اصلی این تحقیق، تعیین میزان آسیبپذیری فیزیکی و انسانی در برابر زلزله و شناسایی نواحی پرخطر جهت بهبود برنامهریزی شهری و مدیریت بحران است. در این پژوهش، فاکتورهای مهمی از جمله فاصله از گسل، فاصله از خیابانهای اصلی، تراکم جمعیت، تراکم جمعیت زیر پنج سال، میانگین تعداد واحدهای ساختمانی، فاصله از خطوط انتقال برق، ایستگاههای سوخترسانی، فاصله از مراکز پلیس و مراکز پزشکی و درمانی مورد بررسی قرار گرفتهاند. با استفاده از مدل فازی سوگنو، نقشههای فاکتور تهیه و سپس فازیسازی شدند. این نقشهها پس از وزندهی و ترکیب، به نقشه نهایی آسیبپذیری تبدیل گردیدند. نتایج تحقیق نشان میدهد که استفاده از مدلهای فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در تحلیل آسیبپذیری شهری، دقت و کارایی بالاتری را در پیشبینی مناطق پرخطر فراهم میکند. این یافتهها میتوانند به عنوان ابزاری موثر برای کاهش خسارات جانی و مالی در مواجهه با زلزلههای احتمالی مورد استفاده قرار گیرند.
کلمات کلیدی : زلزله آسیب پذیری فازی سازی مدل سوگنو مدیریت بحران سیستم اطلاعات جغرافیایی gis