تحلیلی بر روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان و عناصر آن در منطقه غرب ایران با استفاده ازروش های تحلیل تصمیم گیری چند معیاره(MCDM ) نمونه موردی : شهرهای کرمانشاه، همدان و سنندج
تحلیلی بر روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان و عناصر آن در منطقه غرب ایران با استفاده ازروش های تحلیل تصمیم گیری چند معیاره(MCDM ) نمونه موردی : شهرهای کرمانشاه، همدان و سنندج
شهرام ستاری فرد1 علی امرائی2
1) استادیار، عضو هیات علمی گروه معماری، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال ایران
2) باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال ایران
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZDDBD
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
شهرهای کرمانشاه، سنندج و همدان با سابقه تاریخی پیش از اسلام تا دوره پهلوی اول از منظر سنتی غنی برخوردار بود. روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان در منطقه غرب ایران در دوره ای اخیر دچار دگرگونی های خاصی گشت علل عمده آن مجموعه عوامل طبیعی، اقلیمی، اقتصادی و سیاسی بود. مطالعه حاضر با روش شناسی «توصیفی – تحلیلی» در راستای تحلیل روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان در منطقه غرب ایران با تأکید بر خیابان های مدرس در شهر کرمانشاه، خیابان های اکباتان و بابا طاهر در شهر همدان و خیابان انقلاب و فردوسی در شهر سنندج به انجام رسیده است. جهت تحلیل روند شکل گیری و تغییر معماری در خیابان های منتخب پژوهش از 10 شاخص معماری خیابان تحت عنوان میزان تجربه پذیری شهری، سیرکلاسیون، جنبه احساسی روانی، زیبایی شناسی، سلسله مراتبی کالبدی- عملکردی و مکان گزینی کالبدی – عملکردی، میزان سبزینگی، وجه اشتراک عملکردی ، خط آسمان، زیبایی شناسی و میزان ایجاد امنیت اجتماعی استفاده شده است. شاخص های معماری خیابان در خیابان های منتخب پژوهش در چهار دوره زمانی 1300 تا 1320؛ 1320 تا 1340 ، 1340 تا 1357 و 1357 تا 1402جهت ارزیابی روند تغیر معماری آنها مورد ارزیابی قرار گرفته است. داده های تحلیلی پژوهش برای ارزیابی روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان در محدوده مورد مطالعه با استفاده از روش پیمایشی و به صورت ابزار پرسشنامه بدست آمده است. در این راستا از نظرات 40 نفر از کارشناسان مرتبط با حوزه پژوهش بهره گرفته شده است. جهت تحلیل داده های بدست آمده از روش شباهت به گزینه ایده آل فازی FTOPSIS استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تغییرات و وضعیت شکل گیری شاخص های معماری خیابان دوره زمانی 1320 تا 1340 در خیابان های منتخب پژوهش از دیدگاه کارشناسان مناسب بوده و با کسب 549/0 شاخص شباهت فازی دارای بیشترین وزن تحلیلی فازی می باشد این در حالی است که دوره 1357 تا 1403 از دیدگاه کارشناسان و با توجه به شاخص شباهت 481/0 بدست آمده برای آن دارای بیشترین تغییرات در شاخص های 10 گانه معماری در خیابان های منتخب پژوهش بوده است.
کلمات کلیدی : معماری خیابان غرب ایران شباهت به گزینه ایده ال فازی کرمانشاه همدان سنندج