نوآوری و بهینه سازی فضا در طراحی معماری مسکن برای زمین های محدود با نگاه نو

نوآوری و بهینه سازی فضا در طراحی معماری مسکن برای زمین های محدود با نگاه نو

فرخ عبودی1 شیوا حیدرنیا2

1) مدرس گروه معماری، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران
2) دانشجوی کارشناسی معماری، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران

کد IOI مقاله : XKHB-AZEEDC
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    بهینه سازی و نوآوری فضا در معماری مسکن ایران نقش مهمی در به حداکثر رساندن استفاده و کارایی مناطق محدود ایفا می نماید. این مطالعه به بررسی روش‌های طراحی نوآورانه در طراحی زمین محدود برای ساخت مسکن می‌پردازد که می‌تواند برای افزایش کارایی فضا در معماری مناطق مسکونی به کار گرفته شود. مسئله: با توجه به اینکه شهرنشینی و رشد جمعیت منجر به افزایش چشمگیر تقاضا برای فضا در شهرهای سراسر جهان شده است، معماران و برنامه‌ریزان شهری با چالش ایجاد فضاهای زندگی کاربردی و راحت در مناطق محدود با کمبود زمین و افزایش قیمت ملک مواجه ساخته است. اهداف: این موضوع تکنیک‌های نوآورانه را که می‌توان برای به حداکثر رساندن کارایی فضا به کار برد، با تمرکز بر کاربردهای عملی و نمونه‌های واقعی بررسی می‌کند و با وضع موجود معماری مسکن امروز تطبیق می دهد. روش تحقیق: شیوه تحقیق از نوع ترکیبی (کیفی و کمی) است که به منظور بررسی و تحلیل استراتژی‌های نوآورانه در طراحی معماری برای به حداکثر رساندن فضا در آپارتمان‌های کوچک انجام شده است. موضوع مورد نظر مبنی بر این می باشد که تحقیقات آینده می‌تواند به توسعه دانش و بهبود روش‌ها و استراتژی‌های طراحی معماری برای فضاهای محدود کمک کند. با توجه به نتایج این تحقیق، در زمینه‌های مختلف از جمله تأثیرات روان‌شناختی، توسعه فناوری‌های هوشمند، مطالعات تطبیقی بین فرهنگ‌های مختلف، ارزیابی اقتصادی، تأثیرات محیط زیستی و تعاملات اجتماعی می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی در آپارتمان‌های کوچک و بهینه‌سازی استفاده از فضا منجر شود.

کلمات کلیدی : بهینه سازی زمین محدود تکنیک های نوآورانه معماری مسکن